Madde Bağımlısı » Türk işi şeyler

En iyi otomobil kullandığını zannetmenin 9 yolu…

konuk maddeciler — Tue, 25 May 2010 14:29:12 +0000

MADDELEYEN: erkin (aka raistlinc)

Araba kullanmak dünyanın en kolay işi, hele başkalarına hayatı zindan ederek yapmanın keyfi, paha biçilemez.

9. “Siyasi görüşüne aykırı olsa bile SOL şeridi kullan”
Her koşulda en sol şeridi kullanmalısın. O şerit hız veya sollama şeridi değil, dolmuş, otobüs gibi yolcu almak için duran araçlardan kaçma şerididir. Asla yol vermemeli, şeridi kapatmalısın.

8. “Hız sınırı yoktur, olsa olsa kız sınırı vardır”
Yasal limitlerin üzerinde bir hızla araba kullanmalısın. Şehir içinde elli kilometre, bölünmüş yollarda yetmiş kilometre senin için sınır olmamalı. Gaza sonuna kadar basıp önünde kurallara uygun araba kullananları sıkıştırmak tek amacın olmalı.

7. “Sis farım da açık yolum da”
Arabandaki her türlü lambayı yakmalısın. Sis olmadığı halde ön sis farlarını, arka sis farlarını vs yakmalısın ama bunu yaparken kısa farları kimi zaman kapatmalısın bu sayede çok havalı olacaksın.

6. “Arabada beş, evde onbeş”
Yüksek sesle müzik dinlemek senin en tabi hakkın. Bu işi, tüm camları sonuna kadar açtıktan sonra yapmak ise senin ödülün. Herkesi senin müziğini dinlemek zorunda bırakmazsan gün gelir arabanın teybi bozulur. Aman diyeyim.

5. “ Yanlarım ağrıyor, ilaç var mı?”
Arabalara makas atmalısın, hatta yanlamalısın, o da olmadı her vites aralığında arabaya pati çektirmelisin. Lastik endüstrisi senin sayende ekmek yemeli. Yaktığın her lastik daha çok iş, daha çok aş demek. Bunu asla unutma pati çekmek senin motton olmalı.

4. “Haydarı arabadan eksik etmemelisin”
Kavgacı olmalısın. Herhangi birisine saldırmak, küfretmek için herhangi bir baheneye ihtiyacın yok. Yaya geçidinden koşmadan geçen bir yaya, geç yanan kırmızı ışık, yolcu indiren otobüsün trafikte ne işi var. Tümüne saldırmak en doğal hakkın. Durma saldır!

3. “Altıncı His film ismi değil”
Kural tanımamalısın, herkes ışıkları pür dikkat takip etmeli. Takip etmesi yetmemeli, altıncı hissini kuvvetlendirip ışık yanmadan hazırlanmalı, hatta yola devam etmeli. Sabırsızlık en büyük erdem bunu unutma!

2. “Kadınlar araba kullanmasın”
Trafikte araba kullanan bir kadın gördüğünde ona her türlü kötülüğü yapmalısın. Sıkıştırmalı, selektör yapmalı, taciz etmelisin. Araba kullanan bir kadını trafikte görmek istemezsin. Kadının yeri evidir, ne işi var arabada?

1. “Miras kalan yollar”
Bütün yollar senin dedenden miras kaldı. O yüzden dönüş yapmadan önce değil sonra sinyal vermelisin, dörtlüleri yaktığın zaman arabanı istediğin yere park edebilirsin. Kaldırıma, yaya geçidine veya otopark çıkışına arabanı park edebilirsin. Kimse sana hesap soramaz, bunu unutma.

Tüm bu maddeleri dikkate almak, uygulamak, hayatının amacı haline getirmek senin en büyük ödevin. Sen trafik canavarısın büyük düşün!

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:

En kısa 10 kelime ile kadınların kavgada söylemek istedikleri… MADDELEYEN: aynebilim Ah biz kadınlar… Biliyorum hepimizin en çok...
En mıymıy 10 Lost karakteri… Tamam, şahane şahanelikte bi dizi sevgili Lost’cuğumuz… Ama tüm...
En paranoya kurduran 10 telefon konuşması… Bu maddelemeyi ilişkilerin her evresi için değil, daha birbirini...

En -Oha- Dedirten Atasözleri

konuk maddeciler — Mon, 05 Apr 2010 20:29:55 +0000

MADDELEYEN: Tuna & Irmak

Ne demiş atalarımız, “Üzüm üzüme baka baka kararır.” Biz de dedik yazalım bir şeyler. Ne yazsak ne yazsak derken koca bir ampul beliriverdi ufukta: Gün Yüzüne Çıkmamış Atasözleri! Ağaç yaş iken eğilirlerin, damlaya damlaya göl olurların gölgesinde kalmış, her biri birbirinden muhteşem, TDK sözlüklerinde itinayla okuyucularını bekleyen ama bir türlü bulunamayan atasözleri. Sadece içlerinde barındırdıkları pırlanta değerindeki anlamları bulmamızı bekliyorlar!

10. Benim Gönlüm Öküz İle Danada, Onun Gönlü Rastık İle Kınada
Seni ne danalar, öküzler istedi de vermedim… Eh eski çağlar tabi, yapılabilecek pek bir şey yok. Burdan bunu söyleyen atamıza sesleniyorum bırak öküzü, danayı, rastık ile kınayı; bir zaman makinası icat et! İzdivaç’a çıkarıcam seni!

- Ben gerekli ve yaşamsal şeyler sağlamaya çalışıyorum; o süs ve eğlence peşinde. -

9. Adam Bildim Eşeği, Altına Serdim Döşeği
Eşekten çok çekmiş bir yurdum insanı duygularını bu cümleyle dışa vurmuş. Kafiyeyi de unutmamış, artist. Belki de şu an tıpkı benim yaptığım gibi tepkilerle karşılaştı ve bu yüzden popüler olamadı. “Artist misin olum sen?”

-Adam sanarak ağırlamak -

8. Misafir Ev Sahibinin Danasıdır, Nereye Bağlarsan Orada Durur
Hani nerede misafirperver Türk kültürü? Yok efendim kuş sütüyle beslenirmiş misafir, kaz tüyü yatakta yatırılırmış… Gidince de arkasından dana demeyi biliyosun ama?!

- Konuk, ev sahibinin elinden gelenlerle yetinir. -

7. Saçın Ak mı Kara mı Önüne Düşünce Görürsün
Ve Tanrı dünyanın en yüzeysel insanını yarattı… Şu anda yaşamakta olan torununun torununun torununun torununa falan rastlarsanız arkanıza bakmadan kaçmanızı öneririm, ciddiyim.

- Erkenden sevinme, sonucu birazdan görürsün. –

6. Deveden Büyük Fil Var
Bu zihniyetle yürümez ki! Hadi Türkiye sınırları içerisinde fil yok diyelim, hiç mi Discovery izlemedin yahu? Genel kültür yerlerde (!).

- Hiç kimse görevinin büyüklüğü ile övünmemelidir. –

5. Tencere Tava, Herkeste Bir Hava
Kafiyede son nokta! Ama sevdim, insanları çözmüş çünkü. Tencere tava ne alaka diyenleriniz olabilir… O, söz sahibi şahsın, kendine saklamak istediği şey muhtemelen. Birazcık gizem her zaman iyidir. –Burada gerilim müziği başlatın.

- Herkesin kendi bildiğini yapması. -

4. Akşam Ahıra, Sabah Çayıra
Ha bir de iPhone duvara diyelim tam bir Aşk-ı Memnu atmosferi yaratalım. Biraz yavaş, soluklan! “Süt sağmaya gidecektir belki belli mi olur?” Kesin öyledir.

– Yiyip içip yatmaktan başka kaygısı olmayan. –

3. Ver Yiyeyim, Ört Uyuyayım; Gözle, Canım Çıkmasın
Ha, bir de ayaktayken kumandayı getirsen sana zahmet? İşte hayat bu! Gelecek kaygısı duymayan, olumsuzlukları tınlamayan keyfine düşkün atalarımızın da olduğunu bilmek ne güzel!

- Kendisi çalışmayıp, başkalarının ona hizmet etmesini bekleyen kişilerin durumu. -

2. İki Ekmek Arasında Bir Dilim Peynir
Atalarımız işi çözmüş. Özellikle bunu söyleyen atamızın tostun mucidi olduğunu fark etmişsinizdir. Öyle bir aşkla yapıyor ki tostu, o iki ekmek ve bir dilim peynire öyle anlamlar yüklüyor ki, hiçbirimiz hiçbir şey anlamıyoruz (!)

- Sürekli ve gelişigüzel kendini göstermek. -

1. Al Sana Bir Kaya, Neye Dayarsan Daya
Bu seneki Oscar ödül töreninin sahibi ışıltılı kafiyesi, bulana aşk olsun dedirtecek anlamı ve herkesi büyüleyen telaffuzuyla herkesin gönlünde taht kurdu! Bu sözü söyleyen şahsiyeti buradan tebrik ediyor ellerinden öpüyorum. İzindeyiz Üstat!

- Güç bir durum karşısında nasıl çözüleceğini bilememek.-

“Dana” ve “Eşek” motifleriyle süslenmiş Anadolu edebiyatımızdan bu seçkin örnekleri sayfa sayfa sözlüklerden sizler için çıkardık. Kullanın, kullandırın ve atanızın mirasına sahip çıkın!

Nev-i şahsına münhasır bir maddeleme, eşi benzeri yok.

En Komik 10 Türk

Tolga Sirkeci — Sun, 25 Oct 2009 15:16:52 +0000

Gülmek, en elzem ihtiyaçlarımızdan bir tanesi. Gerek komedyenlerle, gerek mizah dergileriyle, gerekse dizi veya filmlerdeki komik karakterlerle bu elzem ihtiyacımızı çeşitli yollarla giderip mutlu olmaya çalışıyoruz hayatımız boyunca. Gülmek bu kadar değerliyken bunu becerebilen insanlar da bir o kadar önem arz ediyor. Peki kim bu bizi güldüren insanlar? O zaman şöyle bir hafızamızı yoklayalım ve listeleyelim en komik insanları. Unuttuğumuz isimler muhakkak olacaktır, bunun şimdiden sürçü lisan ettiysek affola. Bir de muhakkak o isim neden yok, bu isim neden yok diye eleştiriler gelecektir. Ancak unutmamakta faide vardır ki tamamiyle kişisel bir değerlendirmedir. Ondan sonra vay efendim onun neresi komik, vay efendim şu isim listede neden yok serzenişlerinde bulunmayın rica edicem. Ben kimi komik bulup gülüyorsam onları listeye aldım. Sizlerin komik bulduğu ve güldüğü kişiler farklı olabilir. O yüzden, eğer sevdiğiniz ya da komik bulduğunuz bir ismi listede göremezseniz lütfen metanetizi koruyunuz.

10. Yasemin Yalçın

Komik kişilerin genelde erkek oldukları bir gerçek. Zaten listeye baktığımızda da bu konuda erkeklerin ezici bir üstünlüğü olduğu görülecektir. Listemize 10 numaradan giriş yapan Yasemin Yalçın, listemizdeki tek kadın komedyen. Bazılarımızın komik bulup bazılarımızın hiç de komik bulmadığı bu minyon ablamız, İnce İnce Yasemince adlı programındaki tiplemelerle birçoğumuzu fazlasıyla güldürmeyi başarmıştır. Gerek Kakılmış, gerekse Sürehi Nine tiplemeleri bir döneme damgasını vurmuş, replikleri dillere pelesenk olmuştur. Televizyon kariyerine uzun bir ara verdikten sonra başarısız bir geri dönüş yapmış olsa ve bu aralar da pek ortalıklarda görünmese de biz kendisini hala severiz.

9. Mustafa Topaloğlu

Listemizdeki tüm isimlerin komedyen olmadığını giriş yazısında da belirtmiştik. Zira bir insanın komik olması için illa komedyen olmasına gerek yok. Farklı yollardan da bizleri güldürebilir pek tabii. İşte Mustafa Topaloğlu da bu isimlerden. Aslında türkücü bir şahsiyet olsa da; yaptığı şarkılar ve kliplerle, meşhur “Uzaylı” duruşuyla, ne dediğini çoğu zaman anlayamadığımız süpersonik felsefi cümleleriyle ziyadesiyle sevip saydığımız, ama bir o kadar da komik bulup güldüğümüz bir zat-ı şahane Mustafa Topaloğlu.

8. Yılmaz Erdoğan

Mahşerin dört atlısından biri. (Cem Yılmaz-Okan Bayülgen-Beyazıt Öztürk-Yılmaz Erdoğan) BKM Oyuncuları’nın kurucusu, birçok komedi oyunu yazarı, sevip saydığımız bir oyuncudur. Özellikle Demek Akbağ ile yazdıkları ve oynadıkları Bir Demet Tiyatro ve bu oyundaki Mükremin Abi karakteri ile hepimizi çok güldürmüş, esprileri yine bir dönem boyunca ağızlara pelesenk olmuştur. Vizontele filmleri, Sen hiç ateşböceği gördün mü?, Otogargara gibi eserleriyle bu listede olmayı hak etmiştir kanımca.

7. Oğuz Aral

Huysuz İhtiyar lakaplı, Gırgır’ın ve Avanak Avni, Utanmaz Adam gibi tiplemelerin yaratıcısı unutulmaz üstad. Türkiye’de karikatür sanatının yerleşmesini ve gelişmesini sağlayan, onlarca başarılı karikatürist yetiştiren, “Geresiz taramalardan kaçının!” diyen, bir dönemin “Biz gülmeyi senden öğrendik!” dediği ve ölümüyle de herkesi derinden üzen, saygıyla selamladığımız değerli insan…

6. Şahan Gökbakar

Hiç hesapta yokken, kimse tanımaz bilmezken, bir gün TV8’de yaptığı program sayesinde, kısa sürede inanılmaz bir popülerite elde etti. Yaptığı birbirinden başarılı tiplemelerle birçok espriyi yine birçoğumuza ezberletti. Hatta bu tiplemelerden birisi öyle çok sevildi ve tutuldu ki, o tiplemeyi geliştirip reklam filmlerinde oynattı. Üzerine iki tane de sinema filmi çekip gişe rekorları kırdı. Seveni olduğu kadar itici bulan da olacaktır Şahan Gökbakan’ı. Ya da Recep İvedik’i mi demeliydik? Bilemiyorum. Ancak ortada bir başarı var ve dolayısıyla bu listeye girmeyi fazlasıyla hak ediyor.

5. Burhan Altıntop

Efendim, yine yazının başında belirttiğimiz üzere güldüğümüz kişilerin gerçek kişiler olması gerekmiyor. Bir dizi karakterine de fazlasıyla gülebiliyoroz. İşte onlardan belki de en popüleri ve en komiği Burhan Altıntop. Gülse Birsel’in yazdığı ve Engin Günaydın’ın oynadığı bu karakter, hemen hepimizi kaç kere gülme krizine soktu, gülmekten miğdemize ağrılar girmesine sebep oldu allah bilir. Öyle ki, Gülse Birsel, 2 sezon falan Avrupa Yakası’nın tüm çatısını Burhan’ın üzerine kurmaktan çekinmedi. Sonuç olarak; tek kelimeyle enfes bir karakterdi. Avrupa Yakası bitti ve evet, onu çok özlüyoruz.

4. Ajdar Anik

Bir gün, bir makine mühendisi arkadaş ortaya çıktı ve Türkiye bir daha asla eskisi olmadı. Akıllara durgunluk veren NANE ve ÇİKİTA MUZ şarkılarını yaparak hepimizi fazlasıyla güldürdü. Ben şahsen nerede görsem takip ediyorum kendisini ve çok gülüyorum. Bir kere çok özgün bir tarzı var, kimseye benzemiyor. Yaptığı şeyler kadar tip itibariyle de çok komik bir karakter. Karakter diyorum, zira böyle birisinin gerçek olması çok ihtimal dahilinde bir şey değil. Ajdar’ı çok seviyor ve gülüyor, bize daha çok malzeme vermesini istiyoruz. Ajdar; sana puanım 9 kankam.

3. Şener Şen

Dönemin en komik birkaç insanından bir tanesi. O kadar çok yaptı ki ve biz o kadar çok güldük ki, hangi birisini yazayım bilemiyorum. Sadece Hababam Sınıfı’ndaki Badi Ekrem karakteri ile bile bu listeye gitmeyi hak eder. Ama o kadar mı? Bunun daha Vecihi’si var, Ziver’i var, var oğlu var… Hep o dönemlerdeki genç hali beynimize kazılmıştır, yaşlanmasını asla kabul etmek istemeyiz. Uzun zamandan beri komediden uzaklaşıp drama karakterlerini canlandırsa da saygıyla ve sevgiyle selamlıyoruz büyük üstadı.

2. Kemal Sunal

Komiklik söz konusu olduğunda bir numara ve iki numara arasında karar vermekte çok zorlansam da aslında çok bir önemi yok diye düşünüyorum. Büyük oyuuncu, büyük komedyen Kemal Sunal. Özellikle İnek Şaban karakteriyle çok güldük ona. O yüzden üzerimizde kesinlikle hakkı var. Saygıyla selamlıyoruz.

1. Cem Yılmaz

Sizi bilmiyorum da, ben bu adam parmağını oynatsa gülüyorum yahu!

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:

En komik 35 film… Komik filmleri seviyorum. Ama o osurdu, bu geğirdi tarzından...
En komik 7 çocukluk sanrısı… MADDELEYEN: Meltem “Porcupine” Kurutaş Çocukken hepimiz bir şeyleri yanlış...
En Yaratıcı/Ilginç/Komik Avatar Görseli Yarışması Avatar Yarışmamızın Katılımcıları 3 ayrı kategoride yarışmaya başladılar. Buyrun...

En absürd 9 yerli dizi

Tolga Sirkeci — Thu, 16 Jul 2009 12:20:56 +0000

Bi’ çeşitli sebeple kötü olan diziler vardır, bir de bile bile kötü yapılmış diziler vardır. Aşağıdaki dizilerin kötü ve absürd olması su götürmez bir gerçektir, zira bu amaçla yapılmışlardır. Ben şahsen, size aşağıda sıralayacağım 9 yerli diziye de hiç dayanamadım, belki aranızda benden daha dayanıklıları vardır. İşte karşınızda absürd mü absürd 9 tane Törkiş dizisi.

9. Selena

Çocukları hedef kitle alması nedeniyle çok saçma gelse de, bir çocuk gözüyle izleyince de çok absürd bir dizi Selena. Böyle büyüler müyüler, iyiyle kötünün savaşı, öbür dünya bilmem ne falan, ben şahsen 5 dakika dayanamıyorum. Feci kötü oyunculukları, acayip komik kostümleri falan bildiğin olmamış abicim bu! Biz çocukken ne güzel Susam Sokağı falan izlerdik. Ver şimdi yine Susam Sokağı’nı, izlesin çocuklar. Fırsattan istifade biz de tekrar izleyip çocukluk günlerimiz yad edelim biraz.

8. Baskül Ailesi

Şafak Sezer denen insan evladını başımıza ilk saranın bu dizi olduğu düşünüyorum ben. Bu dizi olmasa, Şafak Sezer de bu kadar olmayacaktı ve dünya daha yaşanabilir, mutlu ve huzurlu bir ortam olacaktı. Bu diziye de çok fazla dayanamadığım için çok fazla hatırlayamıyorum ama böyle 3 tane feci tombul teyze vardı zayıflamaya çalışan. Asker emeklisi apartman yöneticisi Eryetiş Bey vardı, Güven Pazarlama vardı, az önce de söylediğin gibi, akıllara zarar kapıcı Şafak Sezer vardı, bir de şöyle bir jeneriği vardı galiba:

rejim diyet hak getire 

yazık bu bedene

 şişmanlık sultanlıktır 

işim olmaz baskülle

Off, çok feciymiş bee!

7. İyi Aile Robotu

Yahu herhangi bir Türk’ün evinde, böyle Jetgiller’deki gibi bi’ robotun ne işi var? Bu dizide vardı işte. Şöyle bir sinopsisi var dizinin: Sultanahmet’te esnaflık yapan karakterimiz dost canlısı ve insancıl biridir. Bir gün iş yerinde Japon bir aile ile tanışır ve onları evine misafir eder. Japon aile Türk ailesinin misafirperverliğinden çok memnun kalır. Ülkelerine döner dönmez aileye son teknolojiyle üretilmiş bir robot gönderirler.

Dizideki bütün olaylar robotun gelişiyle başlar. Önceleri evdeki herkes robotu kendi işleri için kullanmaya başlar. Ailemiz klasik bir Türk ailesi olduğu için gelişmiş teknolojiyle tanışması çeşitli komik unsurlar doğurur. Özellikle geçmişe bağlı yaşayan babaanne ile robotun ilişkisi başlı başına bir komedi unsuru oluşturmaktadır. İlerleyen bölümlerde robot ailenin bir ferdi olur ve bu arada evin genç kızına aşık olur ve evin kızına kendini beğendirmeye çalışır. İyi Aile Robot’umuz giderek Türkleşmeye başlar.

Çok fazla yoruma gerek yok sanırım :)

6. Uzaylı Zekiye

İşte feci absürd bir dizi daha. Uzay, sihirler falan, dolayısıyla çok kötü dijital efektler derken yolunu çizmiştir bu dizi de. Zekiye adında aklı sürekli giden gelen bir karakter, mütemadiyen yapılan kötü espriler, yanıp sönen gözler falan, çok acayip bir diziydi bu. Tabi Türk televizyonculuğunun nereden nereye geldiğini anlamak için önemlidir aslında. Çünkü günümüzdeki Selena, Büyülü Cadı, Sihirli Hedehödö gibi başyapıtların atasıdır Uzaylı Zekiye.

5. Çarli İş Başında

Bir maymunun başrol oynadığı bir dizi? Ve bu maymunun yaptıklarını merak edip (artık ne kadar kişi varsa) televizyonun karşısına geçip biz izleyenler? Acaba kim maymun? Bir yerlerde bir yanlış var bence. Klasik absürdlük bu diziye de tezahür etmiş. Neidüğü belirsiz bir yerden gelen, dizideki ve ekran başında izleyleri kendine benzeyen bir maymun, türlü gariplikler, apartman yöneticisine maymunu bebek diye yedirmeler falan, eyvah eyvah. Çok acayipmiş, yazarken bile bir garip hissetttim.

4. Çılgın Bediş

Bu diziyi izleyip de saçını başını yolmayan var mı acaba? Yonca Evcimik bu dizi döneminde kaç yaşındaydı bilmiyorum ama dizide bildiğin 17 yaşlarında lise öğrencisini oynuyordu, vallahi pes! Züğürt Ağa filmindeki “karı isterem, şuna bak her yeri bıngıl bıngıl” diye konuşan süper abaza dededen bir tane de burada vardı. E zaten Sinan Bengier vardı bu dizide, onun olduğu bir yerde absürdlük olmadan olur mu? Olmaz. E o zaman bu diziden de bi’ halt olmaz.

3. Keko ile Eşeko

Ahhhhh!! Bu dizi hakkında ne denilebilir gerçekten zorlanıyorum! Başrollerde Yunus Bülbül ve bir eşek! Bunlar kankalar, bu eşşek şakır şakır konuşuyor falan, yahu yapmayın yazıktır günahtır, kameranın harcadığı elektriğe yazık! Dizide de Yunus Bülbül’ün iki de bir “yaauuvvv” demesi de ayrı bir ziyandır. Off, ellerim titredi yazarken.

2. Ana

Absürdlükten yıkılan bir dizi! Öyle ki, birkaçı haricinde hepsi amatör oyunculuklar, dehşet verici bir senaryo, dolayısıyla beyinleri kitleyen diyaloglar, çok tehlikeliydi çok! Godfather’ın Törkiş absürd uyarlaması olan bi dizi de bir mafya anası vardı, bir mafya babası vardı, çat çat çat kel Behzat vardı filan, ikinci çocukluk tramvamdı bu dizi. Dizinin tek güzel olan ayrıntısı ise, dizide bol bol şavrole impala’lara binilmesiydi.

1. Kaygısızlar

3 karısı ve 36 çocuğuyla totalde 40 kişilik bir aile vardı burada ya. Bunlar İstanbul’a göçüp asker arkadaşının evine yerleşiyorlar falan, ne acayip diziydi ya. Eh, senarist Kandemir Konduk olunca ortaya çıkacak şey çok belli yani. Hatırlıyorum, her defasında bu dizinin başına oturup acaba ne kadar dayanabilicem diye kendimi test ederdim. Hiç bir dememem de tüm bölümü izmeme şansına nail olamadım. Ama konu absürdlükse, Kaygısızlar açık ara 1 numara.

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:

En cılkı çıkmış 10 aşk filmi/romanı klişesi … Efenim, aşk filmiymiş, dizisiymiş, romanıymış… Bunlarda karşımıza hep çeşitli...

En güzel 15 Türkçe rock cover’ı…

konuk maddeciler — Fri, 10 Jul 2009 12:01:02 +0000

MADDELEYEN: Ömer Karapınar
Pek sayın Wrzl Özer Bey’in o pek nadide “cover” listesinden sonra ben de gaza gelip “Türkçe Rock Cover”ları madde madde yazayım dedim.

Şimdi öncelikle “cover” falan ne oluyor, yenir mi içilir mi hepsini güzelce belirtmişken Wrzl Özer Bey, üzerine söz söylemek haddime olmaz, bana ancak oraya link vermek düşer; buyrun

Neyse biz konumuza dönelim, işte oturdum aradım taradım biraz amatörlerden, biraz albümdışı biraz albüm içi derken şöyle bir toplayıp sizlerin hizmetine sunmaya çalıştım, buyrun bakalım;

15. Emre Aydın – Senede Bir Gün (TSM)

14. SeksenDört – Eller Günahkar (Sezen Aksu)

13. Ogün Şanlısoy – Ben de Özledim (Ferdi Tayfur)

12. Newale – Aramam (İbrahim Tatlıses)

11. DejaVu – Duydum ki Unutmuşsun (TSM)

10. Dorjan – Gel Gör Beni (İlahi – Ezgi)

9. Gece Yolcuları – Seninle Bir Dakika (Semiha Yankı)

8. Gripin – Dalgalandım da Duruldum (Müzeyyan Senar)

7. Tual – Canımın Ta İçisin Sen (TSM)

6. Haluk Levent – Kaderimin Oyunu (Orhan Gencebay)

5. Duman – Olmadı Yar (Müslüm Gürses)

4. Gizli Özne – Geceler (Nilüfer)

3. Öztürk – Yalnızım (İbrahim Tatlıses)

2. Meyan – Haram Geceler (Nilüfer)

1. Piiz – Vazgeç Gönül (Zeynep Dizdar)

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:

En iyi 111 yabancı cover şarkı Müzikte “cover” kelimesi yeniden yorumlama olarak kullanıyoruz. Zamanında sükse...
En güzel Madde Bağımlısı maddeleri Efenim, kasım ayı blogumuzun yıldönümüydü. Eh böyle önemli bir...
En birinci şampiyon Madde Bağımlısı Eveeet pek sevgili okurlarımız, kar demedik, kış demedik, sabahın...

En iyi 10 İstanbul dönercisi…

konuk maddeciler — Tue, 23 Jun 2009 23:56:27 +0000

MADDELEYEN: Alper Bayram
En vejeteryanımızın bile kimi zaman ağzının suyunu akıtan, henüz kara önlüklü, beyaz yakalı günlerde midye dolmacısını sollayıp okulun hemen karşısındaki büfede soluğu aldıran, ‘abi ben et yemezsem doyamıyorum’cuların bir buçuk porsiyon götürdükleri, Avrupa’nın bir kısmına bile ihraç edebildiğimiz ve henüz Yunanistan’a kaptırmadığımız hem yanar döner olup hem de herkes tarafından (genelde) çok sevilen, pilavın üstüne yattı mı tadından yenir kaç şey biliyorsunuz? İşte ister porsiyon, ister yarım ekmek arasına döner gibi döner yiyebileceğimiz 10 mekan. Afiyet olsun efenim.

10.Saray Muhallebicisi / Beyoğlu – Teşvikiye
‘En iyi 10 Dönerci’ diye başla, muhallebiciyle mevzuya gir oldu mu şimdi’ diye içinden geçiren aceleci okur… Haklısın. Saray’ı bana öneren kişiye vakti zamanında ben de aynı yargıyı peşinen bildirmiştim. Ancak bilhassa Saray’ın Teşvikiye ve Beyoğlu şubelerini tercih edersen fikrin değişebilir. Peki nasıl? Önce yer karolarını takip edersin, envai çeşit tatlı vitrinine bir bakış fırlatır, uygun bir masaya oturursun. Camla kaplı masaya ve siyah beyaz eski İstanbul fotoğraflarına yer verilmiş Amerikan servisine bakar sonunda da döner talebini, ince bıyıklı, beyaz önlüklü, sana bakmadan saman kağıttan küçük not defterine sarı tükenmez kalemiyle aceleyle not alan garsona iletirsin. Sanki mürebbiyeler tarafından büyütülmüş insanlarla birlikte hızlı servisin ve porsiyon dönerin keyfini öyle çıkarırsın. Etin lezzetini ete, Saray’ın hakkını Saray’a teslim eder, ben bir virgül daha koymadan çıkar gidersin.

9. Define Büfe / Beşiktaş
Beşiktaş’ta ne kadar lise, dershane, üniversite öğrencisi varsa, ne kadar eli kolu alışveriş torbalarıyla dolu çarşı, pazar dolaşıp yorulup soluklanmak isteyen anne varsa ve çevrede ayakkabıcı, telefoncu, çorapçı, penyeci ve ‘5 dk.ya gelicemci’ dükkan sahibi varsa ‘e tamam kardeşim varsa var’cı ne kadar insan varsa işte o kadar insanın bir kısmı özellikle öğlenleri ve akşam üstleri Define Büfe’dedir. Büfeye girdiğinizde solda Döner kesen abiyle, paketleri hazırlayan bıyıklı, kel abi sizi karşılar. Kel ve bıyıklı abi insanda mizah yeteneği olmazsa dönerci de çalışabilir genellemesini doğuracak bir yeteneğe sahiptir. Yalnız Define Büfe’de önce parayı ödersiniz, elinize küçük bir kağıt tuttururlar işte o kağıtla soldaki eküriye yanaşır enteresan bir diyaloğa yakalanıverirsiniz. Dürümüyle meşhur büfenin alt katı kıç kadar olduğu için tepsinizle üst kata seyirtir, etin tadını çıkarırsınız.

8. Gelik / Bakırköy
Listemizde geldik 8 numaraya. Dışından bakıldığında odun ağırlıklı dış cephe içeride bizi neyin beklediği hakkında bazı ipuçları verir. Gelik’in dönerini diğerlerinden farklı kılan özellikle odun ateşinde pişirilmiş ekmeği ve ‘kuzu eti beni rahatsız eder’ diyenlerin bile hafif bulduğu, az yağlı kuzu etidir. Dönerin yanına yöresel sunumu ön planda tutulmuş bol köpüklü ayran söylerseniz hayat bir an gözünüze daha güzel, hoş, keyifli görünür. Gelik sadece bir dönerci değil, aynı zamanda pazar günleri çekirdek ailenin arabaya doluşup döner, kebap yemeye gittikleri bir gezi mekanıdır da. Bu açıdan her Gelik ısırığı, içinde aile olmanın, birlikte olmanın tadını da barındırır.

7. Atik Büfe / Nişantaşı
Atik Büfe’yi diğer 9 dönerciden ayıran çok önemli bir farkı var: Tavuk döner konusundaki uzmanlığı. Büfe, lokasyon itibarıyla Amerikan Hastanesi’nin hemen karşısında bilumum çiçekçi ve eczaneye komşuluk yapmaktadır. Müşterileri hastane personeli, çevre esnaf, hastaneye ziyarete gelenler ve biraz aşağıda bulunan Marmara Üniversite ‹İetişim Fakültesi ve Diş Hekimliği Fakültesi öğrencileridir. Eğer öğlen saatlerinde giderseniz içeride yer bulmanız yağmurlu bir günde taksi bulmanızla aşağı yukarı aynı orana sahiptir. Peki nedir Atik Büfe’yi yazarın nazarında 7 numaraya yerleştiren? Efendim, her şeyden önce aldığınız ısırığın bir martıya ait olmadığını bilerek dönerinizi yersiniz. İçindeki bol malzeme ve marine edilmiş tavuk eti, insana hastanedeki yakınını unutturabilir ya da okulda ders varsa ‘boşver, notları kırtasiyeden alırım canım’ dedirtebilir. Atik Büfe’de dönerini hızlı hızlı yiyen insanlara baktığınızda kafalarda hep aynı hesapların yapıldığını az çok anlarsınız. ‘kutu gibi bir yer ama herifler çantayla nakit para kaldırıyor. Bıraksam işi gücü, hemen aşağıya bir tane de ben açsam?’ Ama bu düşünceler çok sürmez ve şu replikle gerçeğe dönülür: ‘Delikanlı bi ayran versene, açık olsun.’

6.Bambi / Sıraselviler
İşte karşınızda Sıraselviler’in dönerci kralı Bambi. Farkındaysanız diğer büfelere göre markalaşma sürecinde hızlı yol almış ve günlük hayatta sonundaki ‘büfe’, ‘café’ takılarını bizlere attırmıştır. Yavru ceylan Bambi’de konservatuvar öğrencisinden, taksi şoförüne, pezevenginden profesörüne herkese 24 saat yer vardır da bir size yoktur. Özellikle hafta sonu akşamlarında mutlaka ayakta bekler, oturanlara tehdit dolu bakışlar fırlatırsınız. Bambi’yi Bambi yapan biraz da budur. Bambi’nin yandaki cafeyi de satın alıp büyümesi ve iç dekorasyonunu yenilemesi, – krom ağırlıklı masa ve sandalyeler, lcd tv’ler vs, Bambi’nin ruhunu pek de bozmamıştır. Masaya oturdunuz mu Bambi’nin sahibinin Ali Taran ve Serdar Erener’le aynı kafada olduğunu hemen idrak edersiniz. Onlar da hep ünlülerle çalışırlar. Bilhassa Cihangir tayfasından olanların fotoğraflarını duvarlarda görür, Bambi personelinin bir ünlüyle fotoğraf çektirmek konusunda nasıl bu kadar rahat olabildiklerine şaşırırsınız. Sonra bir bakmışsınız kenarları açık kahve tabağınızda döner möner kalmamış. Sorun etmez bu sefer de kaşarlı dürüm döner söylersiniz. Nasıl olsa gece uzundur, bakılası fotoğraf çoktur. Bazı fotoğraflarda ünlülerin tam da dönerlerini kocaman kocaman ısırdıkları anda sobelendiklerini görür, fara yakalanmış tavşan gözlerdeki boşluğa bakıp gülümsersiniz. Ve şunu da yazarak Eminönü’ne geçmek isterim: Bambi, İstanbul’un nefesidir, kokusudur, sofrasıdır.

5. Kasap Osman / Eminönü
Geldik Eminönü’ne. Nimet Abla’dan günün şans oyununu oynadık. Doğubank’tan gözlüğümüzü, envai çeşit elektronik eşyamızı aldık, işimizi gördük. Karınlar acıktı. Birbirimize baktık, Filibe’de köfte mi atsak diye sorduk ama oyumuzu Kasap Osman’dan yana kullandık. Kimimiz adında kasap var diye önce bir kıllandı. Kesin içinde kıyma vardır dedi. Desin. Daha ilk ısırıkla birlikte yutar onu o. ‹şte böyle de bir yerdir Kasap Osman. Kategori genişletmeye de iyi bir örnektir hem. Dışarıya atılmış masalara oturursanız gelen geçene bakarken şişe kolanızı yudumlar, lavaş lavaş dönerinizi yersiniz. Kalkarken alışveriş poşetlerinizden birini unutursanız geri dönüp bir tane daha yemek için rasyoneliniz olur. Poşeti bulamazsanız o ayrı tabii.

4. Hamdi / Eminönü
İstanbul’da gerçekten iyi pişirilmiş, kaliteli et yerken bir gözünüz eski istanbul’u seyreylesin diğer gözünüz Japon turistleri görsün isterseniz Hamdi tam aradığınız yerdir. Kabul, yukarıdaki büfe, kafélere nazaran pahalıdır. Ancak hesabı öderken bunu düşünmezsiniz. O sırada daha çok ‘üstüne bir de künefe mi patlatsaydım acabada’dır kafanız. Yedikten saatler sonra bile etin tadı ağzınıza gelip rahatsızlık vermez. Bir cumartesi akşamı eş, dostla gidecekseniz en geç salı gününden rezervasyon yaptırılmasında fayda olan bir yerdir Hamdi. Yemekle birlikte ağır ağır demlenmek isteyenleri de kucaklar Hamdi. Numarası 4 olsa da on numara bir yerdir Hamdi.

Ve geçiyoruz ilk üçe. Ama önce kısa bir reklam arası… Şaka şaka. En azından burda yapmayalım.

3. Develi / Samatya
Önce biraz geriye 2000’li yılların başına gidelim. ikinci Bahar diye bir dizi vardı, hani ﬁener ﬁen’le, Türkan ﬁoray’ı bir araya getiren 70 ekran henüz flat olmayan tivilerimizden salonlarımıza sıcacık bir duygu yayan o harika… Yok çok gittin geriye o Perihan Abla’ydı, gel biraz daha bu tarafa, Yok Bizimkiler’de değil. Hem ﬁener ﬁen diyorum, Türkan Şoray diyorum. Tamam hatırladın sayıyorum. İşte o dizideki sıcaklığı, İstanbul sevgisini ve hayata dair güçlü yaşama isteğini özlüyorsanız Samatya’ya bir uğrayın derim. Tabii bu yazının konusu başlangıçta döner olduğu ve yazarımız sanki hayatın anlamını kebap ve döner türevlerinde bulmuş gibi göründüğü için mecbur Samatya’ya gelmişken Develi’ye de gireceğiz. Efendim, Develi tıpkı Hamdi gibi suyu kadehte içtiğiniz ve kendinizi sırf bu yüzden daha iyi hissedebileceğiniz bir yer. Ve yine tıpkı Hamdi gibi etin her çeşidinde de uzmanlar. Afiyetle yeyin dönerinizi artık canınız nasıl isterse, dürüm olur, porsiyon olur, pilav üstü olur, ekmek arası olur. Yedikçe Marmara’ya bakın, üstündeki martılara bakın ve beni hatırlayın. Son temenni çok oldu sanki.

2. Dönerci Ali Usta / Ümraniye
Önceleri pazarlarda döner satarak ekmeğini çıkaran Ali Usta kısa zamanda işi büyütür ve kendi halinde bir dükkana taşınır. Orda da çok kalmaz Ali Usta ve bankaların kobi reklamlarına örnek olacak bir büyüme hızıyla Ümraniye’de 2 katlı devasa bir restoranın sahibi olur. Bugün Ali Usta, Starbucks’taki baristalar gibi giydirilmiş garsonlarıyla, lcd’li sipariş zımbırtılarıyla kurumsallaşma yolunda aç adımlarla ilerlemektedir. Günde ortalama 300 kilo, (evet evet) döner satan Ali Usta artık paraya para dememektedir. Neyse parayı bırakalım da o döner hafif hafif yağını aşağı doğru bırakır ve güzel güzel cızırdarken o koca et yığınından döneri kesmeden bir ısırık alabilme ihtimalini düşünmek bile güzeldir. Burnumuz yağlanır fakat değer be.

Ve nihayet geldik birinciye. Bakın açık açık yazıyorum, bu mudur yani birinci diye hayıflanabilir, listede görmeyi umduğunuz ama yakınından bile geçmeyen onca yerden sonra bir de bu kadar uzun bir yazıyı okuduğunuz için önce bana sonra da kendinize kızabilirsiniz. Peki kızın ama kızarken hatırlayın lezzet subjektif bir konudur ve jürimiz açık oylamayla birinciyi belirlemiştir. – mız derken bir ben varım aslında.

1. Morgül Büfe / Bakırköy
Başta olmasa da sonda uyardım. İsim kötü, kabul. Garsonların mor pötikareli önlükleri de cabası. Diğerleri gibi meşhur da değil. Amaaa konu dönerse, sadece ve sadece dönerin tadıysa birinciliği kesinlikle hak eden mekan Morgül Büfe’dir. Burası Bakırköy İstanbul Caddesi’nde Nimet Abla gişesini geçip sola döndüğünüz anda kendini belli eder. Pazar günleri kapalıdır. İçeriye girebildiğinizde mermerin üstüne döner tabağınız kondu mu önce bir yutkunursunuz. İlk ısırığınızı aldığınızda etin tadını almak için içeceğinize dokunmazsınız. Ağzınıza o enfes biber turşusu tadı da geldiğinde gözbebekleriniz büyür, kalabalığı anlar ve garsona el edebilmek, göz teması kurabilmek için çaba harcarsınız. Harcarsınız ki ikinciyi söyleyebilesiniz. Heyhat! Boşunadır çabanız. Gencecik garson, hunhar kalabalığın içinde kayıplara karışır. O yüzden benden söylemesi merakınızı didelediysem Morgül’e gittiğinizde iki sandviç döner isteyin. Ben söyledim ve birini yutarken diğerini amatör ruhumla fotoğrafladım.

Gezdiğim gördüğüm benim oldu, size yediklerimi anlattım.

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:
En absürd 9 yerli dizi Bi’ çeşitli sebeple kötü olan diziler vardır, bir de...

En felaket yolculuğun 10 nedeni İyi yolculuklar madde bağımlıları. Her sabah Kozyatağı-Taksim arası 1,5...

En klişe 10 ÖSS şeyi…

konuk maddeciler — Thu, 07 May 2009 15:21:31 +0000

MADDELEYEN: Flying Dutchman

ÖSS. Hayat yazılı veya yazısız bir dolu sınavla dolu. Yazılı olanlar 5-6 yaş gibi başlayıp ölene kadar devam eder onu biliyorum. Ama şu 3 harf kadar hazırlanma evresinin bu kadar uzun olup, sonucunun bu kadar belirsiz olduğu ve insan hayatını bu derece etkileyen bir sınav bilmiyorum. O derece etkiliyor ki bitirdiğiniz anda yaşadığınız onca şeyden kurtulup bambaşka bir ruh haline bürünüyorsunuz. Bu haliyle askerliğe benzetirim biraz. Bitene kadar “ah bir bitse neler yapıcam” diye deli olursunuz, günler geçmez, sonra kışladan çıkıp bir geriye bakarsınız ki, “ee bitti işte şimdi….yoksa o kadar da çekilmez değil miydi…?”. O tabi yaşanan rahatlamadan ileri gelir, benim sevdiğine duygularını açamayan gençlere tavsiyem bunu üniversite sınavından çıktıktan 2 dakika sonra yapsınlar. Tabula Rasa’ya dönüyor çünkü beyin o anda. Ne yazsanız kalacak. Üniversite sınavını mümkün olduğunca büyütmemeye veya küçümsememeye çalıştım. Sadece son sene kendimi kastım, sosyal hayattan kendimi kısıtlayacak hiçbir şey yapmadım, sınava girdiğimde birçok konuyu tam olarak bilmiyordum. Kendimi kasıp 1 yıl boyunca eve kapansaydım muhakkak daha prestijli bir üniversiteyi kazanırdım ama şu anda içinde bulunduğum duruma baktığımda o zamanki tavrımdan dolayı hiç pişman olmadığımı anlıyorum. Dolayısıyla blogun üniversite sınavına girme çağı gelen okuyucularına tavsiyemdir. Sınava haddi kadar önem verin. Zaten göreceksiniz ki üniversite mezunu ile olmayanları ayıran bu sınav, insan kalitesi açısından kimseyi birbirinden ayırmıyor. Hiç unutmam bizim Mehmet “üniversite mezunu olmayanları üniversiteye almayacaksın” derdi…Haklıydı da…O kampüsten içeri girince Ari ırkın bir parçası olmuyorsunuz. Peki nesi güzel? Sınav dönemi. Hele ÖSS günü en kalabalık okullardan birisinin bahçesine kurulup, öteberiyi de alıp 3-4 saat izlemek istiyorum ama hala fırsat olmadı.

10. ÖSS Anneleri
Aslında sadece anne değil babalar da var içlerinde ama % 80′ini anneler oluşturuyor. Kızamıyorum aslında, insanın çocuğunun belli bir yere gelmesini istemesi ve bunun için heyecan duyması kadar doğal bir şey yok. Tamam da çocuklarla okul kapılarına kadar gidip bir de matematik profesörü gibi davranmalarını çözemiyorum. Çift sınavlı sistemin son temsilcilerindenim. ÖSS’ye babamla beraber gidip çıkışta tek başıma dönüm, ÖYS’de ise kimse gelmedi refakatçi olarak. Bu velilerin televizyonlara verdikleri röportajlara bitiyorum.”Ay bakalım çocuklar çok çalıştılar, matematik zormuş diyolar, Allah hepsine zihin açıklığı versin”…Yahu matematik icat edildiği günden beri zor, o güne özgü bir şey değil ki. Hem niye herkese zihin açıklığı veriyor Allah, bazılarına (hatta aşağı yukarı adayların 1 milyonuna) vermesin ki çocuklar bir yere kapağı atsın. Çıkışta “hadi geçmiş olsun” diyerek sarmaş dolaş olmalar, gözyaşları, sanırsın çocuk 12 aylık Kuzey Irak görevinden dönüyor. Sınav lan bu, Emeviler, Safeviler, Eyyubiler, bunun için ağlanır mı?

09. Yürüyen Kiosk
Efendim Kiosk Avrupa’da bizim büfe dediğimiz yapılara verilen genel bir isim olarak açıklanabilir. ÖYS’deyim, ön sırama bir kız geldi oturdu. O an Unicef’ten bir görevli sınıfa girse Afrika’daki çocukların beslenme eksikliğinin sebebini bizden bilir. Su, normal, şeker, e hadi bazılarının alışkanlığı, çikolata, belki şekeri düşüyordur, hamburger, nasıl yani, lokum, o ne, yaprak sarması, ben sınav diyegeldim Altın Günü mü var? Üniversite ve bilumum sınavlarda (buna KPSS, KPDS, ÜDS , LES gibi sınavlar da dahil) binbir türlü yiyecekle sınav salonuna gelenler vardır ya? Ben her 2 sınava da elimde küçük şaşal şişesiyle gidip yarısını bile bitirmeden gerisin geriye döndüm. Yaprak sarması nedir arkadaşım? Bir de bunların tasavvufi versiyonları var, okunmuş pirinç, zemzem suyu, mevlana şekeri, okunmuş künefe (bunu ben yarattım) ile sınava gelenler. Mekke’ye mi gidiyorsun nedir bu alet edevat? Ben bu dini tarafı kökten çözdüm. ÖYS’ye Kadıköy İmam Hatip Lisesi’nde girdim. Maça 3-0 galip başlamışım ki sormayın.

08. Yürüyen cevap anahtarı
“Şşş Fırat, oğlum matematik 33. soruyu ne yaptın ya, fonksiyon sorusu”. G yaptım anasını satayım. Yahu sınav bitmiş, herkes cevaplayacağını cevaplamış, nedir bu sınav sonrası soruları tartışan tipler. Bunlar lisede üniversitede de vardı tabi. “Beyler 2′yi kaç buldunuz ben -1 buldum”. “Ne -1′i oooo yanlış 1 olucak o 1, ben 1 buldum”…Ben sizi arkadaş diye nereden buldum asıl? Hadi lisedekinin üniversitedekinin sınavında taş çatlasa 5-6 soru var. ÖSS’dekinde 200 tane soru var. Hangi birini tartışacaksın. Hayır okul sınavları gibi sonuç için 2 hafta beklemiyorsun ki, 6 saat sonra git izle televizyonda sonra ne halt yersen ye. Bu tipler yüzünden ben ÖYS’den çıktığımda “Boğaziçi’ne girerim sanırım” dedim, etraftaki konuşmaları duyunca “ODTÜ de olur ya sorun değil” diye devam ettim, otobüs durağına geldiğimde “neyse Marmara’ya gireriz artık” şeklinde tırsmaya başladım, otobüsün içinde “seneye gireriz ya problem yok” şeklinde bağladım. O değil de 22. soru neydi ya sarkaç sorusu….B di mi B….ollleey? Ne D’si ya alakası yok….

07. Montaigne’in Neferleri
Edebiyatta Montaigne ile ilgili öğrenilen ilk şey denemeleri ile ün yapmış bir yazar olduğudur. Ama tarihi yazanlar bilmemektedir ki “deneme” deyince akla Montaigne değil Türk üniversiteli adayları gelir. Böyle manyaklar vardı lisede, “arkadaşlar siz gidin bugün 200 soru çözmem lazım sinemaya gelemem”. Sene başında günbegün çözecekleri deneme sorusunu planlarlar, bununla ilgili Akmar Pasajı’ndan bir dolu kitaplar alırlar, inanılmaz bir ciddiyetle işe sarılırlar, öyle usta olmuşlardır ki yayınevlerinin hangi dallarda iddialı olduklarını öğrenirler. Bir de bunların sınav zamanından önce sınav konularını bitiren versiyonları vardır. “Olm duydun mu Ümit sınav konularını bitirmiş”. Eeeee, sonuç? Aruba’ya tatile mi gitti bitirdi de? Yine evde kitaplar önünde sınavı bekliyor bizim yaptığımız gibi. 3 ay önce bitirse ne olur, 3 saat önce bitirse ne olur. Bu adamlar aynı zamanda sınavdan çıkıp saatlerce çözemediği bir soru olunca “abi o soru yanlış bak görürsün” diyen tiplerdir.”Abi hani türev bizde 0′dan 1 ‘e gidiyor ya”….”eee”…”Onda gitmiş 0′a geri dönüyomuş”. Bu espriyi yapan arkadaşı ilk gördüğüm pilav gününde fena döveceğim. Yıllar geçtikçe sinirim daha da arttı. Ama hakkını verelim Ümit zannedersem ODTÜ’yü kazanmıştı. Aferem…

06.15 Minutes Of Fame
“Sevgili gençler Türkçe sorularını Dağılım Dershanesi’nden Hakkı Potur ve Saime Gündoğarken hocalarımız açılayacaklar”. “Evet 42. soruya geçiyoruz. Yine öğrencilerimizin kolaylıkla cevaplayacağı bir paragraf sorusu”. Bu üniversite sınavından üniversite sınavına televizyona çıkan ve şöhretlerinin ömrü ancak 15 dakika süren dershane hocalarına çok gülüyorum. Bütün sene kendilerini buna hazırlıyorlar. 365 günde milyonların önüne çıkacakları tek an o, vurduklarını gol yapmak zorundalar. Da yıllardır kullandıkları şu klişeleri bir kenara bıraksınlar. Kolaylıkla çözeceğimiz paragraf sorusuymuş. Allah aşkına bu kadar insanız şurada, paragraf sorusunu kolayca çözen bir vatandaş var mıdır? Bazıları iyice üstünkörü oluyor. Soruyu okuyorlar, “cevap şıklarına baktığımızda C şıkkı Yirmisekiz Çelebi Mehmet Efendi’nin acemioğlanlar ocağında uygunsuz vaziyette yakalandığı parçada bahsedilmektedir, cevap C”. Niye D değil. Bir onu da açıkla zahmet olmazsa. Bunların bir de ellerinde üstüne soruların büyük harflerle yazıldığı panoları olur. Panoyu tutamazlar, ellerindeki çubuğu yere düşürürler falan, tam rezillik.

05. Seneye de Girersin
“Hocaaaaam, Matematik netim 32, Türkçe 59, Sosyal 67…Marmara İktisat’a girer miyim?”, “Hemen bakalım, eşit ağırlık neydi? 45…Hımmm”, “Hocaaam Boğaziçi İşletme’yi de yazayım mıııı?” Tabi yaz, hatta Yale Üniversitesi’ni de yaz yazmışken. Ulan 32 matematikle nereye Boğaziçi’ne giriyorsun? Sınav sonrası bu tercih döneminde televizyon programlarına telefon açıp puan hesaplatan ve hangi üniversiteyi yazması gerektiğini soranlar var biliyorsunuz. Sen zaten 1 senedir hangi bölümleri yazacağına daha karar vermemişsen istersen 132 matematik neti yap neye yarar? Ayrıca seninle hiçbir bağı bulunmayan bir tercih uzmanı sana tavsiye vererek ne kadar yardımcı olabilir. Zaten o uzmanların havalarına bitiyorum. Sanarsın plutonyum madeni bulmuşlar Hadımköy’de. Öyle bir büyük iş başardım havaları. Bir de bu programlara katılan pişkinler var. “Hocam söylüyorum Türkçe 62, Sosyal 70, Matematik…eheheh 5 hocam eheheheh nereyi yazayım hocam”…Sen Zürafa Sokağı yaz canım, zira seneye de girersin.

04. Arazi tetkiki
“Gençlerimize tavsiye, sınav öncesi sınav salonunu gidip görünüz ve sıranızı kontrol ediniz”. Niye, kaliteli ahşaptansa oturma odasına oturma grubu mu yapacağım? Çok iyi hatırlarım Beykoz’da oturan bir okul arkadaşımın sınav merkezi Büyükada’daydı. ÖSS’nin bu derece amacını belli ettiği bir yerleştirme olamaz herhalde. Kıza resmen sınava girme diyorlar. Şimdi o kız gidip bakar, yol ne kadar sürüyor, sınav merkezi nerde, vesaire. Tamam da Bostancı’da oturan adam Göztepe’de sınava gireceği okula niye gidip bakıyor. Ayrıca hadi okulu gördün, sıraya bakma sebebi nedir? Hiç unutmam LES için Gazi Üniversitesi Kampüsü’ne gittik ve ben de bu eylemi hayatımda ilk kez gerçekleştirdim. Yalnız Gazi Beşevler Kampüsü hafiften muhafazakar bir kampüstür. Dolayısıyla küpesi olan arkadaşımla çok fazla tetkik yapamadık yoksa bizim malum yerlerimiz ayrıntılı tetkik yapacaktı. Bir arkadaşımız da bir gün önceden sınav slonunda oturacağı sıraya gidip sıraya kopya yazmıştı onu hatırlarım. ÖSS böyle işte, adamı Cumartesi sabahı okula gönderir. Zaten sınav yeri değil de gözetmeninin önceden tetkik fırsatı olsa daha iyi olacak, biliyorsunuz sınav salonunda topuklu ayakkabı giyerek dolaşan sapıklar var.

03. Dershane
Ne diyim şimdi bu maddeye. Kadıköy dershaneler sokağında cumartesi günü ders bitiminde oluşan güruhla çok açık söyleyeyim 3. Viyana Kuşatması’na gitseniz Papalık Cenevizlilerden yardım ister, sonra da Avusturya Prensi “hristiyan kukuletası görmektense dershaneli klasörü görmeyi tercih ederim” diye ortaya dökülür. Tabi bu güruhun oluşmasında MEB’in büyük payı vardır. Ben her sene duymaktan bıktım “öğrencilerimiz dershaneye değil okullarına önem versinler”. Tamam verelim de beni dershanede alabileceğim donanımdan “evet 713 Fırat Sırp Sındığı Savaşı’nın sebeplerini anlat” diyerek mahrum eden de aynı okul. Zaten ne olacak Sırp Sındığı’nın sebebi, balkanlardaki karışıklık, o bölgedeki her savaşın sebebi de budur ne hikmetse, sanki Balkanlar Çinçin mahallesi. Neyse konumuz o değil. Etüt, deneme sınavı, test, ek ders gibikavramları hayatımıza sokan oluşumdur dershane. Yalnız ben isimlerine takmış durumdayım. İstanbul’dakiler hadi bir yere kadar da Ankara’da gördüğüm dershane isimlerini başka bir yerde göreceğimi sanmıyorum. Rönesans Dershanesi var mesela. İsmini duyunca Leonardo Da Vinci veriyor dersleri sanıyorsun. Halbuki bildiğin Samet hoca lan.Neyin rönesansı?

02. Aşkım ÖSS
Lisede Özlem vardı, fena derecede aşık olduğum ilk kızdır. Gittim açıldım, Özlem böyle böyle “Ege Bölgesi’nin ovalarını okurken senin o güzel yüzün, Akdeniz Bölgesi’nin göllerini okurken masmavi gözlerin aklıma geliyor” dedim (sonra farkettim gözleri kahverengiymiş keşke tortul kayalardan örnek verseydim). Cevap: “Iııı Fırat şu anda ÖSS’ye odaklanmış vaziyetteyim bu gidişimi bozmak istemiyorum, vaktim yok pek, senle ilgili değil emin ol”…Kimle ilgili peki peki bizim bakkal Hüseyin’le mi? İnsan ÖSS için aşk hayatını düzenler mi Allah aşkına? Bu konuda Özlem yalnız değildi onu söyleyeyim. Böyle bir kitle var. ÖSS yüzünden kimse ile ilişkiye girmeyen. Özlem de girmedi. Ben de “ehehe nasıl olsa ÖSS bir gün biter” diye geçtim gittim. Tak 2 gün sonra Özlem okul bahçesinde kendisinden kısa bir adamla elele. Ne oldu ÖSS, ne oldu gidiş, ne oldu bozmama, ne oldu benle ilgili olmama? O an gidip kafasını duvara vurup “napcan ben senle Özlem napçan, beni meseneden sileceksin anadın mı sileceksin…kanayi mi…kanamayi sümük” diyesim geldi ama farkettim ki o olay yıllar sonra…

01. Herşey senden önce ve senden sonra
“Abi bir bitsin şu sınav akıcam Bodrum’a dağıtıcam”….”Ya var ya yarın sınavdan sonra ne içilir ha”, “Beyler kitapları yırtıyor muyuz getir getir getir”…Sabri bey ne yapıyorsunuz? İşte bu güruh girişte belirttiğim üniversite sınavını gözünde atla deve yapan adamdır. Ben ayağım sakatlanır da sınava gidemem diye sınavdan bir hafta önce futbol oynamayı bırakan adam biliyorum. Arkadaş, bak bir daha söylüyorum, Memlük Şah için, Avogadro Sayısı için, afedersin Pisagor için ben niye maç yapmayı bırakayım, hayatımı değiştireyim ya. Böyle bir hayat planı olabilir mi? “Hikmet halı saha maçı yapıyoruz gelsene”. “Yok beyler polinomları bitirmem lazım.” Polinom mu? Röveşatalık top atacağım eşeğe, polinom diyor. Bizim blog kadrosunda da böyle bir numune var. Banka sınavına çalışacağım diye evine 15 dakikalık mesafedeki halı saha maçından kaytarıyordu. Bir de bu baştaki Bodrum olayını Inter-rail’e çeviren vardır ki, yurdum heyecanlı Inter Rail gençliği için buyurun buradan.

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:
En klişe 10 kadın kavga çıkarma nedeni… Şimdi sayın baylar, siz bizi hiç anlayamadığınızı iddia ediyosunuz...

En çok sinirlendiren 10 dandik gündelik yaşam şeyi… Dandik, konformist şehir yaşamımızda ev ve iş arasındaki rutinde...

En klişe 15 reklam görseli… Efenim, mesleğimiz reklamcılık… E klişeler de kolay yol tabii,...

En damar 20 Türk Sanat Müziği Parçası

miocaro — Tue, 31 Mar 2009 09:30:28 +0000

Buyrunuz efendim, buyrunuz müziğin büyülü kollarına bırakınız yorgun ruhlarınızı. Gelmişken şu sözlerin zerafetine, şu aşkların, kederlerin dışavurumundaki derinliğine, inceliğe bir göz atınız. (Varsa yanınızda yörenizde bir sevdiceğiniz ona bir de bu gözle bakınız.) Göz atınız yanlızca zira geçti, bitti, yeni çağ yeni oyuncaklarıyla birlikte yepyeni davranış biçimlerini, adapları getirdi iyisi ve kötüsüyle her zaman olduğu gibi. Ancak biz şimdi neler varmış zeminde bir göz atalım, atalım da kendimizi bilelim. Güzelliklerini anıp çirkinliklerini gömelim. Sanki o zamanlarda can sıkıcı şeyler olmuyormuşcasına ah edip kendimizden geçelim.

———————————Uyarı———————————

Sayın okuyucu, bakın baştan anlaşalım, iyi güzel bu parçaları dinleyeceksiniz lakin, öyle günün her saati dinlenmez bu 1, hazırlıksız dinlenmez bu da 2. Söylemeden geçmeyelim dedik.

————————————————————————-

20. Müzeyyen Senar, Sezen Aksu, Gülşen-i Hüsnüne Kimler Varıyor
(Makamı: Hicâz)

Gülşen-i hüsnüne kimler varıyor
Kim ayağın öperek yalvarıyor
Bağrımı şâne gibi kim yârıyor
Sevdiğim zülfünü kimler tarıyor

19. Hamiyet Yüceses, Her Mevsim İçimden Gelir Geçersin
(Makamı: Uşşâk)

Her mevsim içimden gelir geçersin
Sen vefâsız yolcu kalbim viran edersin
Merhaba demeden elveda dersin
Sen vefâsız yolcu kalbim viran edersin

18. Gökyüzünde Duman Duman
(Makamı: Hüzzâm)

Rüzgar susmuş ses vermiyor nedendir
Sen gideli hayat benim çilemdir
Seven gönül yâr kıymeti bilendir
Gökyüzünde duman duman bulutsun
Söyle seni kalbim nasıl unutsun
Ay doğmuyor bulutlara darılmış
Benim gönlüm umutlara sarılmış
Bu aşkımız ağaçlara yazılmış
Gökyüzünde duman duman bulutsun
Söyle seni kalbim nasıl unutsun
Yollarına ümit ektim çürüdü
Hayatımı bir ızdırap bürüdü
Acı günler hep üstüme yürüdü
Gökyüzünde duman duman bulutsun
Söyle seni kalbim nasıl unutsun

17. Akşam Oldu Hüzünlendim Ben Yine
(Makamı: Uşşâk)

Akşam oldu hüzünlendim ben yine
Hasret kaldım gözlerinin rengine
Gel mehtabım gel sevdiğim gel yine
Hasret kaldım gözlerinin rengine

16. Mehtaplı Gecelerde
(Makamı: Uşşâk)

Mehtaplı gecelerde hep seni andım
Belki gelirsin diye boş yere yandım
Yeter Allah’ım yeter çektiğim çile
Belki gelirsin diye boş yere yandım

15. Kalbimi Kıra Kıra
(Makamı: Kürdîlihicâzkâr)

Senden bana ne kaldı
Bir hatıradan başka
Bir daha geri dönmem
Yalan kattığın aşka
Kalbimi kıra kıra
Bıraktın bir hâtıra
Günahını yalancı
Dudaklarında ara

Gözyaşların boşuna
Düşmem artık peşine
Yansın yüreğin yansın
Şimdi de bende sıra
Kalbimi kıra kıra
Bıraktın bir hâtıra
Günahını yalancı
Dudaklarında ara

14. Leyla Bir Özgecandır
(Makamı: Segâh)

İzninizle bu parçayı sevgili babanneme armağan ediyorum sayın okuyucu. isteyen başka Leyla’lara aşağıdakini armağan etsin orasına karışmayacağım.

Leyla bir özge candır
Kara gözlü ceylandır
Doyulmaz hüsn ü andır
Kanılmaz bir içim su
Leyla, Leyla ah Leyla

Dillerde sözlenen o
Yollarda gözlenen o
Yürekten özlenen o
Her gönülde o arzu
Leyla, Leyla ah Leyla

Aşıklar levend olsa
Sevdalar kemend olsa
Birbirine bend olsa
Ele geçmez o ahu
Leyla, Leyla ah Leyla

13. Nesrin Sipahi, Agora Meyhanesi
(Makamı: Kürdîlihicâzkâr)

Burası Agora meyhanesi
Burda yaşar aşkların en divanesi, en şâhanesi
Bu gece benim gecem,
Cama vuran her damlada
Seni hatırlıyorum ve sana susuzluğumu
Bu aksam ümitlerimi
Meze yapıp içiyorum, içiyorum, içiyor, içiyorum

12. Behiye Aksoy, Sevmekten Kim Usanır
(Makamı: Rast)

Sevmekten kim usanır, tadına doyum olmaz
Hangi gönül uslanır, sevenle oyun olmaz
Kaç kere yemin ettim, kaç gönüle de girdim
Sensiz yapamıyorum ah, bak yine geri döndüm

İstersen yüzümü güldür, istersen ağlat beni
Bir gecenin koynundan, bin geceye at beni
Kaç kere yemin ettim, kaç gönüle de girdim
Sensiz yapamıyorum ah, bak yine geri döndüm

11. Mustafa Sağyaşar, Dertliyim Ruhuma Hicranımı Sardım
(Makamı: Segâh)

Dertliyim ruhuma hicrânımı sardım da yine
İnlerim şimdi uzaklarda solan gün gibiyim
Gecenin rengini kattım içimin matemine
Sönen ümid ile günden güne ölgün gibiyim

Bahtımın yıldızı sanmıştım seni
Sensiz karanlıktır her günüm, Leyla
Ayrılık Mecnun’ a döndürdü beni
Dertliyim yürekten, üzgünüm Leyla

Sevda yaman bir çile
Çekenler düşer dile
Ayrılık ölüm gibi
Giden gelmiyor, Leyla

Gülüm yaprağım soldu
Gönlüme hazân doldu
Bir ömür harâb oldu
Onu bilmiyor Leyla

10. Dün Gece Mehtaba Dalıp
(Makamı: Hüzzâm)

Dün gece mehtâba dalıp hep seni andım
Öyle bir an geldi ki mehtâb seni sandım
Sevgili rüyana mı aldın beni bir dem
Öyle bir an geldi ki mehtâb seni sandım

9. Bu Ne Sevgi Ah!
(Makamı: Hüzzâm)

Bu ne sevgi ah bu ne ızdırap
zavallı kalbim ne kadar harap
Nasibim olsun bir yudum şarap
Sun da içeyim yârin elinden

Al şu kadehi yasla doldurma
Düşürme yeter gönlümü gama
Grubun rengi vurmadan cama
Ver mezesini tatlı lebinden

Bahtım sarılmış simsiyah tüle
Yaşlı gözlerle yalvardım güle
Uzak kalırsan bana acele
Selamlar gonder seher yeliyle

8. Münir Nurettin Selçuk, Dönülmez Akşamın Ufkundayız
(Makamı: Segâh)

Dönülmez akşamın ufkundayız vakit çok geç
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile
Avunmak istemeyiz böyle bir teselliyle
Aah geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Geçince başlayacak bitmeyen sükunlu gece
Gruba karşı bu son bahçelerde keyfince
Ya şevk içinde harap ol ya aşk içinde gönül
Ya lale açmalıdır göğsümüzde yahut gül
Aah dönülmez akşamın ufkundayız vakit çok geç

7. Zeki Müren, Gökyüzünde Yalnız Gezen Yıldızlar
(Makamı: Nihâvend)

Yeryüzünde sizin kadar yalnızım
Bir haykırsam belki duyulur sesim
Ben yalnızım, ben yalnızım, yalnızım
Kaderim bu, böyle yazılmış yazım
Hiç kimsenin aşkında yoktur gözüm
Bir yalnızlık şarkısı söyler sayım
Ben yalnızım, ben yalnızım, yalnızım
Tatmadığım zevk kalmadı dünyada
Hangi kalbe girdimse kaldı izim
Taşa geçer, kendime geçmez sözüm
Ben yalnızım, ben yalnızım, yalnızım

6. Serap Mutlu Akbulut, Gizli Aşk Bu
(Makamı: Nihâvend)

Gizli aşk bu söyleyemem derdimi hiç kimseye
Zevke veda, neşeye de, veda artık herşeye
Arzular bir hayâl oldu, baharımın gülleri soldu
Gönlüm, hicrân, hasret gamla doldu
Sevdim ammâ görmüyor bak gözlerim hiç kimseyi
Gizli aşk, bir gizli dertmiş, fedâ ettim herşeyi
Arzular bir hayâl oldu, baharımın gülleri soldu
Gönlüm, hicrân, hasret gamla doldu

5. Zeki Müren, Şimdi Uzaklardasın
(Makamı: Suzinak)

şimdi uzaklardasın..
gönül hicranla doldu..
hiç ayrılamam derken
kavusmak hayal oldu..

sevda bahçelerinin
çiçekleri hep soldu..
çiçekleri hap soldu..
hiç ayrılamam derken
kavuşmak hayal oldu…

4. Ömrümüzün Son Demi
(Makamı: Hüzzâm)

Ömrümüzün son demi, sonbaharıdır artık
Maziye bir bakıver, neler neler bıraktık
Küserek ayrılırsak olur inan ki yazık
Maziye bir bakıver, neler neler bıraktık

3. Hamiyet Yüceses, Makber
(Makamı: Rast)

Her yer karanlık pür-nûr o mevkî
Magrip mi yoksa makber mi yâ Râb
Yâ habgâh-ı dilber mi yâ Râb
Rüyâ değil bu ayniyle vakî

Kabri çiçekten bir türbe olmuş
Dönmüş o türbe bir haclegâhe
Bir haclegâhe dönmüşse türben
Aç koynunu aç maşukânım ben

Yaaa işte böyle sayın okuyucu, bir madde bağımlısı programının daha sonuna gelirken siz değerli dinleyicilerimizi iki Kürdîlihicâzkâr eserle başbaşa bırakıyoruz efendim. Bir sonraki programımıza kadar esenlikler diliyoruz.

2. Timur Selçuk, Beni Kör Kuyularda Merdivensiz Bıraktın
(Makamı: Kürdîlihicâzkâr)

Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın
Öylesine yıktınki bütün inançlarımı
Beni sensiz bıraktın, beni bensiz bıraktın

1. Müzeyyen Senar, Şarap Mahzende Yıllanır
(Makamı: Kürdîlihicâzkâr)

şarap mahzende yıllanır
aşkın kalbimde yıllanıyor
ikisini bir anda içtim
inan , inan içim yanıyor

insan, kadeh dudak,
kadeh dudaktır sanıyor
dudak kadehtir sanıyor
ikisini bir anda içtim
inan… inan içim yanıyor

Bu yazıyı hazırlarken gecesini gündüzüne katıp arşiv karıştıran BAP proje yöneticim, sevgili A. Emre Demirci’ye, bu güzel player’ları şıp diye yapan sayın Özer beye (Özer (Wrzl) Dölekoğlu) çok çok teşekkür ederim.

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:
En damar 20 Sezen… Her türk kizi gibi sezen’i sevmek boynumun borcu. Kendisi...

En güzel 15 Türkçe rock cover’ı… MADDELEYEN: Ömer Karapınar Pek sayın Wrzl Özer Bey’in o...

10 yıl aşık kalmak için en olmazsa olmaz 10 neden Başlık sizi yanıltmasın. Bu yazı 10 yılını bugün doldurmuş...

En Yenilesi 40 Türk Tatlısı (9-1) 4. ve Son Bölüm…

miocaro — Tue, 24 Feb 2009 09:24:30 +0000

9. Aşure

Evet efendim tatlı yiyelim tatlı konuşalım konseptli yazı dizimizin sonuncusunda yine karşınızdayız. Siz değerli okurlarımız için de uygunsa Aşure ile bu bölüme başlayalım istedim. Yok değilse bir sonraki maddeye geçin hiç sorun değil benim için. Biz aşure diyoruz ama değil aslında “aşura”, o da Arapça, 10 demek olan “aşara”dan türemiş. Aynı kelime gariptir Musevilik inancında da büyük kefaret günü için kullanılmıştır. Halife Yezidi ve Emevilerin, Muharrem ayının 10. gününde Muhammed peygamberin torunu Huseyin ibn Ali’yi ve yanındaki 72 kişiyi aç ve susuz bırakarak katletmesi üzerine farklı mezhepteki insanlar kendi geleneklerine göre bugünü farklı şekilde ansa da hepsi sonunda aşure yapmaktadır. Anma ve matem tutmanın güzel yanı kimsenin bu sırada dedikodu yapmıyor, insanları incitmiyor, ve kimseye eziyet etmiyor olması kanımca. Ayrıntılara giremeyeceğim. Dileyen bi zahmet araştırıp öğrenebilir bilgi parmaklarınızın ucunda. Yaygın bir inanışa göre; aşure çorbası olarak bilinen sonradan tatlı haline gelen aşurenin Nuh’un büyük tufandan sonra geminin ambarında kalan erzakı karıştırmasıyla ortaya çıkmıştır. Aşure günü sadece bir gelenektir. Dini bir inançla alakası yoktur. Bu böyle biline. Sizi kandırmaya çalışan olursa bu konuda rahatça çemkirebilirsiniz “yemezler” diye. Şaka şaka yenir tabi. Afiyetle yenir. Konuya komşuya dağıtılır, sosyalleşilir. (Fotoğraf: wiki)

8. Bülbül Yuvası

Derin araştırmalarım göstermiştir ki bu tatlı bazı yerlerde kuş gözü olarak da geçmektedir. Aşikar ki iki tatlı birbirine karıştırmaktadır. Kuş gözü kadayıftan yapılırken bülbül yuvası yufkayla yapılmakta ve bu da onu baklava ile daha yakın bir akrabalık içine itmektedir. Konumuz bülbül yuvası çünkü kuş gözü yemek fikrinden hiç hoşlanmadım. Bülbül yuvası biraz daha sevimli o anlamda. Bu tatlımızın tarihi ile ilgili bir bilgiye rastlanmamıştır belli ki canı baklava yapmaktan sıkılan bir tatlıcımızın icadıdır. Üstüne de fıstık serpmiş, ağızlara layık bir tatlıya imza atmanın haklı gururunu yaşamıştır kendisini. Tebrik ediyor, başarılarının devamını diliyoruz.

7. Sütlü Nuriye

Diyarbakır’ın meşhur tatlısı olan sütlü nuriye o kadar şehir dolaşmıştır ki ben Eskişehir’e taşındığımda tanıştım mesela. Bunun bir nedeni de şerbetli tatlılarla iyi bir diyaloğumuzun olmaması, ancak adı üstünde sütlü bu nuriye. Ama aynı zamanda şerbetli. Böyle çelişkilerle dolu bir tatlı işte. Ki son zamanlarda ben de öyleyim biraz. Yani hem aparatmanıma gel istiyorum hem de evime gelme istiyorum gibi bir durum bu. Nuriye adlı bir hatun kişi tarafından rivayete göre 12 eylül döneminde icad edilen, baklavanın yakın akrabası olan bu tatlı, ihtilal tatlısı olarak da anılmaktaymış. Ancak bu sizi soğutmasın süt, fındık, şeker ve undan yapılan sütlü nuriyeden hatta daha çok sevin ki daha tatlı olsun bundan sonra hayatınız. (Bu arada aklıma geldi de bir şöbiyet vardı. Noldu ona sayın okuyucu? , yok bişey olduğu baklavanın içine irmikli iç ekleyin, onu da üçgen üçgen katlayıp fırınlayın, üstüne de şerbeeet, işte sana şöbiyet. Anmadan geçmeyelim kendisini) (Fotoğraf: baklavacisaid)

6. Sütlaç

Rumeli mutfağının tatlısı olarak bilinen sütlü aş, sütlaç, pek güzel bir tatlıdır bence. Sütlüdür herşeyden önce ve basittir, mütevazidir. Ağır başlı bir tatlıdır kendisi. Birazcık pirinç, süt ve şekerin mutlu beraberliği ağızları tatlandırır, fırına atılırsa üstü kızarır. Dileyen fırınlanmış sütlaçın üstüne bir top vanilyalı dondurma bile ekleyebilir. Hiç sorun etmez bunları sütlaç. O kendini bilen bir tatlıdır. (Fotoğraf: anneyiz)

5. Cezerye

Mersin’e özel bu tatlıyı çok severim doğrusu, adını Arapça “cezer” kelimesinden almış olan cezerye havuç, toz şeker ve hindistan cevizinden yapılmakta. İçinde ayrıca yer fıstığı, fındık veya ceviz de eklenmektedir. Uzun süre saklamak ve afiyetle yemek mümkün. Mersine yolunuz düşerse daha ekonomik seçenekleri bulunmasına rağmen özellikle dondurmacı Halil’den almanızı tavsiye ederim. (Fotoğraf: dondurmacı halil)

4. Zerde

Sütlaça benzeyen bu tatlımız aslında sütlaç değildir. Balıkesir’de ortaya çıkmış bu tatlının farkı pirincin suyla pişirilip içine de kızamık şekeri ve karanfil atılmasıdır. Kızamık şekeri ise loğusa şekeri olarak da bilinen kırmızı bir şekerdir aslında. Ne kadar rengarenk bir milletiz görüyorsunuz. (sevecen, yaşam dolu bir mod) (Fotoğraf: yemekteyiz)

3. Tavuk Göğsü/Kazandibi

Tavuğun göğüs etinin lezzet kazandığı 2 şeyden biridir bence bu tatlı. Diğeri ise tabi ki çerkes tavuğu ancak bu başka bir öykü başka bir zaman anlatılmalı. Yaratıcı bir zeka haşlanmış tavuk göğsünü lif lif ayarıp, sütle bir güzel ezmiş, bunu da pişirilmiş şeker, süt, pirinç unu karışmına katmış, sakız kıvamına gelinceye kadar da pişirmiş tekrar. Soğutmuş bir güzel, tarçın dökmüş üzerine yemiş. Ertesi gün bizimki demişki geçen gün muhallebiyi pişirdik, pudra şekeri ekleyip kızarttık pek de güzel oldu, dur ben şunu da bir kızartayayım bakalım ne olacak? Kazandibi olmuş tabi. Kazandibi aslında muhallebiyle de yapıyor. Ancak tavuk göğsünü kazandibi yapan meşhur ustalarımız da var aman kaçırmayın deneyin mutlaka. (Fotograf: wiki)

2. Maraş Dondurması
Heyecan gittikçe artıyor sayın okuyucu. En azından benim açımdan. Bir de biri bana bu yazıların büyüklüklerinin nereden ayarlandığını gösterse daha kaç yazı dizisi hazırlarım bilemiyorum. Korkuyorum kendimden. (main text sayın editörüm) Efendim geldik Maraş ilimize, Maraşlı Osman Ağa bozmuş kafayı nedendir bilinmez cinsel gücü artırıcam diye. Yabani orkideden salep yapmaya debelenirken tesadüf bu ya maraş dondurması yapıvermiş. Hayat böyle birşey sayın okuyucu ne zaman ne olacağı asla belli olmuyor. Sen sen ol büyük dondurma ye ama büyük laf etme. Salep karambaç olarak anılmış 3 kuşak boyunca bu tatlı. Sonradan birileri akıl etmiş de maraş dondurması demiş. Bu dondurma Ahır dağının eteklerinde otlayan keçilerin sütünden yapılırmış. (tey! teeey!) Uzun bir süre saleple iyice karıştırılan bu tatlıyı evde yapmayı denemeyiniz. Kas yapar mazallah. Onun yerine çan çalan dondurmacıların oyuncağı olmadan, en yakın MaDo’ya gidip afiyetle yiyiniz. (Hem seviyorum madoyu hem de nefret ediyorum. çelişki işte…) (Fotoğraf: kahramanmaras)

1. Profiterol

Hadi canım ne alakası var? Profiterol Türk tatlısı mı ismi bile bi garip? diyenlere istiklal caddesine git sen önce, inci pastanesine gir ve o minicik pastanede minicik bir masaya iliş ve öyküsünü dinle derim. Tabi dinlerken o harika tatlıyı da dene, boş durma. Yurtdışından gelen tüm konukları, istiklalin sıkıcı kalabalığından kurtarıp, aynı öyküyü anlatıp o nefis profiterolden tattırıyorum ben insaniyet namına. Size de tavsiye ederim. Pasta topları, içinin hafif kreması ve dışının nefis çikolata sosu dışarının akan insan seline inat nefes aldırıyor ve gülümsetiyor insanı.(seratonin modu devam, heran herşey olabilir ve hiçbir şey göründüğü gibi değildir sayın okuyucu)(Fotoğraf: lezzetin izinde)

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:
En Yenilesi 40 Türk Tatlısı (29-20) 2. Bölüm… 29. Şekerpare Şekerpare diyince aklıma 1983 yapımı, yönetmenliğini Atıf...

En Yenilesi 40 Türk Tatlısı (19-10) 3. Bölüm…. 19. Baklava Efendiiiim geldik listemizin önemli isimlerinden birine. Baklava...

En Yenilesi 40 Türk Tatlısı (40-30) 1. Bölüm… ———————–UYARI————————————– Sayın ziyaretçi aşağıdaki yazıyı ancak ve ancak “kırk...

En Yenilesi 40 Türk Tatlısı (19-10) 3. Bölüm….

miocaro — Thu, 19 Feb 2009 16:53:24 +0000

19. Baklava
Efendiiiim geldik listemizin önemli isimlerinden birine. Baklava dedik mi akan sular durur bu memlekette. Her zevke uygun binbir çeşidi ile Bayramların vazgeçilmez ikramı, her iddia kazananın yegane ödülüdür o. İncecik yufkaların arasına ceviz, antep fıstığı, fındık konularak fırınlanan ve üzerine şerbet dökülerek yeme de yanında yat lezzet seviyesine ulaşan baklava her kendini bilenin, lezzetten anlayanın rüyasına girer. Baklava sözcüğü Eski Türkçe’de baklağu, baklağı olarak geçer. Moğolca ‘bağlamak, sarmak’ anlamına gelen baγla- sözcüğünün üstüne Türkçe fiil eki -v getirilerek türetilmiş olabileceği ihtimal dahilindedir. Kelimenin Arapça bakla kelimesi ile bir ilgisi yoktur. Bazı kaynaklar Yunanlı bir tatlı olduğunu öne sürse de bu kaynakların baz aldıkları bu tatlılarda hamur yoktu, fındık ve bal karıştırılarak yapılıyordu. Yalan dolan yani. Baklavanın aidiyet karmaşası işte bu yazıda son bulmuştur sayın okuyucu. Bizim tatlı canım bu. Afiyet olsun kendi malınız gibi yiyebilirsiniz. (Fotograf: wiki)

18. Kadayıf
Kadayıf ya da tel kadayıf yapılırken izlemesi pek keyifli bir tatlımızdır. Hamurunun yoğrulmasından değil, tel tel yapılma işleminden söz ediyorum. Kadayıf kelimesi Arapça, kadife sözcüğünün çoğuluymuş ve pekçok politikacının da kullandığı bir sözcük olmuş zaman içinde. Güneydoğu Anadolu bölgesine has bir tatlı olan kadayıfın da çeşitleri mevcuttur. Yassı kadayıf olarak bilinen ekmek kadayıfı da vardır ancak bu tel kadayıftan ayrı bir çeşittir, bildiğiniz ekmek gibidir. Kadayıfın içine de yine ceviz, fıstık, fındık eklenir ve yine fırınlanıp şerbetlenerek servis edilir. (Fotoğraf: oktayustam)

17. Künefe
Henüz bir lisans öğrencisiyken, Kıbrıslı bir arkadaşımın yoğun künefe krizleri sonucu tadına bakmış olduğum bu tatlı kadayıfın çekirdek ailesi üyesidir. Kadayıftan farkı ise içine konulan tuzsuz peynirden kaynaklanmaktadır. Kaynak demişken künefenin üstüne kaymak da koyarsanız zevkten dört köşe olmanız işten bile değil, tavsiye ederim. (Fotograf: wiki)

16. Nevzine
Kayserinin en meşhur tatlısını kayseriye gitmiş bir insan olarak denemedim sayın okuyucu. Bunun hesabını da Meltem’e sorucam tabi. Tahinli, pekmezli, tereyağlı ve cevizli bir tatlı olan nevzine, tüm malzemelerin birlikte yoğrulup hamur haline getirilmesi, çatal yardımıyla şekillendirilmesi, fırınlanması ve şerbetlenmesi ile hazır hale geliyor. Afiyet oluyordur herhalde ben bilemiyorum Meltem! (Fotograf: yemeicme)

15. Sarığı Burma
Bayramların vazgeçilmez tatlılarından bir diğeri olan sarığı burmanın adı sarığı burma şeklindeki biri tarafından icad edildiğinden değil, öyle bir benzerlik ilişkisi kurulduğundan böyle kalmıştır. Kapadokya’nın Gülşehir mutfağında ortaya çıkmış olan bu tatlıya kimi yerlerde “sigara” tatlısı diye isimlendirilmiş, ancak bu isim aklı karışık zihinlerde sigara iç sigara iç diye algılanır korkusuyla yasaklanmıştır. Sarığı burma olsun, alkolden sigaradan uzak dursun. Bu güzel tatlımız incecik yufkaların arasına ceviz atılıp, oklavaya sarılıp iki taraftan tutulup büzülmesiyle oklavadan çıkarılıp tepsiye yerleştirilir. Fırınlanır, soğuduktan sonra üzerine sıcak şerbet dökülür afiyetle yenilir. (Fotograf: zehra50)

14. Kemalpaşa Tatlısı
Kemalpaşa tatlısının asıl adı Gulab jamun (gool-aab jaa-mun) veya gulab jambu. Nasıl bu ad zaman içinde değişerek Kemalpaşa tatlısı olmuşsa, herşey öyle değişir sayın okur. Sanma ki sonsuza kadar kalıcısın bu alemde. Yok öyle bişey. Bursa, Mustafakemalpaşa ilçesinden ütm Türkiye’ye yayılan bu tatlı, süthanelerde üretilmektedir. (işte şimdi konuşmaya başladık, zira ben sütlü tatlılara bayılırım). Bulgaristan’dan göç eden muhacirler tarafından getirilen tatlımız yoğunlukla Ramazan ayına özel bir tatlıymış zamanında. Bu arada Kemalpaşa tatlısı hem sütlü hem de şerbetli tatlı klasmanında. Marketlerde paketli olarak bulabilir, sütlü bir şerbet hazırlayıp üzerine dökebilir ve evinizde afiyetle yiyebilirsiniz. (şerbetin sütle hazırlanması tamamen benim fikrim orjinaliyle ilgisi yok) (Fotograf: illedeyemek)

13. Güllaç
Süt ve gül suyundan yapılan güllaç, ramazam diyince akla gelen ilk tatlıdır. Osmanlı’da halk mısır nişastasından yufka açıp stoklar ve havayla temas halinde olduğu için kuruyan bu yufkaları süt ve şekerle ıslatıp yermiş. Bir gün bir hınzır bu karışımın içine gülsuyunu da eklemiş ortaya “güllü aş” çıkmış. (aaaaa sütlü aş –> sütlaç!! buna daha gelicez. şimdi değil. sakin, sakin…) Denenmiş ve beğenilmiş her lezzet gibi güllaç da sarayın yolunu tutmuş zaman içinde.

Güllaç yaprakları, suyla karıştırılan mısır nişastası ve unun tavada pişirildikten sonra kurutulmasıyla yapılıyor. Yaprakların hafifliği güllaçın kalitesinin işareti. Ağırlık artarsa güllaç lapalaşıyor, azalırsa kırılıyor. Güllaç yaprakları tam 2 yıl kullanılabiliyor. Hatta abartmıyorum rutubetsiz ve güneş almayan bir ortamda 10 yıl bile saklayabilirsiniz bu yaprakları benden söylemesi.

Güllaç yaparken şekerle kaynatılan sütü ılıtıp, beyaz yapraklar üzerine teker teker döküyoruz. Araya ceviz, badem, fındık yerleştiriyoruz. Güllaça adını veren gülsuyu bence biraz tadını ağırlaştırıyor. Onun yerine nar kullanmak hiç de abesle iştigal değildir sayın okur. Uzmanlar içerdiği protein, B ve E vitaminleri nedeniyle güllacın bağışıklık sistemini kuvvetlendirdiğini, bu vitaminlerin sakinleştirici ve stresi azaltıcı etkileri olduğunu belirtiyorlar. (Fotograf: cafefernando)

12. Gebol
Yozgat’a ait bir hamur tatlısı olan gebolun hamurunun ortası açılıyor ve içine pekmek-tereyağ karışımı dolduruluyor ve gönül rahatlığıyla kollestrol bombası olarak kullanılabiliyor.

11. Keşkül
Tatsus ve Mersin tatlısı olan Keşkül, muhallebi gibi pişirilir. (seni gidi uyanık okur seni, evet yavaşça konumuz sütlü tatlılar oluyor. evet onları sona sakladım:) Süt, dövülmüş badem, şeker ve pirinç unu ile pişirilir. Kaynama sona ererken sütün içinde hindistancevizi tozu dökülür. Kaselerde servis edilen keşkülün üzeri badem, fıstık vb. ile süslenir. Afiyet garantili bir tatlımızdır. (Fotograf: cerkezkizi)

10. Muhallebi
Sakızlı muhallebi, su muhallebisi, gibi binbir çeşidi bulunan muhallebinin “muhallebi çocuğu” diye bir benzetmesi bile var. Süt ve pirinç unu ile pişirilen, kaselerde soğutularak servis edilen muhallebinin besleyici bir gıda olması nedeniyle, bebeklere yedirilmesi bu benzetmenin ortaya çıkma nedenidir. Muhallebiyle büyüyen ile bu bebekler, serpilip birer sevgili edindiklerinde sevgililerinin elinden tutup yine bir muhallebiciye gitmiş, efendim buralarada tatlı yiyip tatlı tatlı gelecek hayaline dalmışlardır. Bu bebekler yaşlandıklarında da “yine muhallebi yiyip, tey tey! nerede o eski muhallebiler!” diye söylenip aksilik etmektedirler.(Fotograf: devletsah)

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:
En Yenilesi 40 Türk Tatlısı (29-20) 2. Bölüm… 29. Şekerpare Şekerpare diyince aklıma 1983 yapımı, yönetmenliğini Atıf...

En Yenilesi 40 Türk Tatlısı (9-1) 4. ve Son Bölüm… 9. Aşure Evet efendim tatlı yiyelim tatlı konuşalım konseptli...

En Yenilesi 40 Türk Tatlısı (40-30) 1. Bölüm… ———————–UYARI————————————– Sayın ziyaretçi aşağıdaki yazıyı ancak ve ancak “kırk...