Kusura bakmayın, geyik ya da komik yazamayacağım bu sefer. Zira hepimizin unuttuğu, artık kanıksadığı, yadırgamadığı bir konu hakkında yazmak istiyorum: İnternetteki sansür, evet. Biz ki internet kullanan, bilen, yazan, okuyan insanlarız, biz bile umursamıyoruz artık. O kadar hayatımızın gerçeği oldu bu konu, o kadar kabullendik işte. Bugün Dailymotion yine kapandı. Pek çoğumuzun kişisel ya da mesleki anlamda beslendiği, faydalandığı sitelere her geçen gün bir yenisi ekleniyor. Buyrun liste burada. Peki de biz daha ne kadar susacağız? Daha ne kadar kafamızı kuma gömeceğiz?

10. Bloggum.com
Bir Türk blog sağlayıcı olan bloggum, neden olduğu pek de bilinmeyen bir sebeple sanırım Mart ayında erişime kapatılmış. Büyük bir olasılıkla adult ya da warez gibi içerikler yüzünden engelli olduğu tahmin ediliyor. Tabii bloggum gidince, üzerinde yaşayan sayısız masum blog da hayatlarını noktalamak zorunda kalmışlar.

Mahkeme, Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesi. Yasak halen devam ediyor.

09. Ateizm.org
Sanıyorum A.O kişisinin hoşuna gitmediği için kapatılan sitelerden biri. Belki de forumlarda bir takım hakaretler vardı, bilemiyorum. Ben şahsen toplumun gözü önünde olan insanların bu kadar incık cıncık, “bana hakaret mi edilmiş” diye aramalarını pek anlayamıyorum. Evet, önüne geçemezsin, hele ki internette hiç geçemezsin. Biraz hoş görmeyi, hoş göremeyeceksen de site yönetimini uyararak bu içeriği kaldırtmayı deneyebilirsin. Ama bunun yerine, belli ki özellikle bu “ahlaksızlık yuvası, dinsiz, imansız” siteye girilmiş, hakaretler aranmış, bulunmuş, site de bir kişi istedi diye kapatılmış. Açıkçası ben de A.O’nun ve vakit denen şeyin sitelerinde ateistlere sayısız hakaret ettiğini düşünmekteyim. Ben de kapattırabilir miyim bu siteleri? Yoksa korunması gereken bir tek inanç sistemi ve bir tek insan türü mü var?

Yasak halen devam ediyor.

08. Blogspot
Çok tartışıldı. Sansür değil dendi. Korsan yayın varmış dendi. Kim ne derse desin, bir korsan içerik yüzünden tüm blogspot’u kapamak ayıbın daniskasıdır. Hele ki Digiturk gibi bir medya kuruluşunun, bu ülkedeki yanlış internet kapama uygulamalarını bile bile, bunun olacağını bile bile, sırf kendi çıkarları uğruna, tüm blogspot’un kapatılmasını göze alabilmesini, ismine “sosyal medya” denen bir oluşumu bu dereceye tehlikeye atabilmesini içime sindiremiyorum, sindirmeyeceğim. Bir basın kuruluşundan basının ta kendisine atılmış en büyük tekmedir bu. Neyse ki yasak cuma kondu, çıngar çıkınca, pazartesi açıldı. Ya ses çıkmasaydı?

07. Porno siteler
Siz porno seyretmeyebilirsiniz. Hatta pornoyu onaylamıyor, kınıyor olabilirsiniz. “Keşke porno diye bir şey hiç olmasaydı” bile diyor olabilirsiniz. Ama iki yetişkin insanın, kendi rızaları dahilinde sevişmeleri ve bir başka yetişkinin bunu seyretmesi sizi hiç ama hiç ilgilendirmez. Tekrar altını çizerek belirtiyorum, karşılıklı rıza ve yetişkin. Bu iki koşulun sağlanmaması hali zaten cezai bir suçtur, tartışmaya bile gerek görmüyorum. Ama yetişkin insanlar, bilerek isteyerek sevişiyorsa ve birileri de bunu seyretmeye ihtiyaç duyuyorsa seyredebilmeli. Çocuğunuz seyretsin istemiyorsanız, tek bir lafım var size: Çocuk kilidi.
Bugün sayısız porno sitesi engelli. Google’da “porn” sözcüğüyle arama yaptığınızda, karşınıza çıkan tüm siteler neredeyse kapalı. Belli ki sözcük denenmiş, çıkan sonuçlar da sıradan kapatılmış. Gerekçe “müstehcenlik.” Peki de kime göre müstehcen, bu müstehcen denen nane? Bu absolut bir kavram değil ki.

Yasaklar artarak devam ediyor.

06. Geocities
A.O. yine işbaşında. Herhade mevzu yine hakaret. Ücretsiz bir web sitesi sağlayıcısı olan geocities’in ipi böyle çekiliyor. Koskoca server bir adam yüzünden gidiveriyor, orada bulunan site sahipleri mağdur ediliyor. Kimsenin gıkı çıkmıyor, umru olmuyor. Arada bir takım aramalar yaparken,mesela sinema sitesi sandığım bir siteye düşüyorum ben, geocities’de olduğu için giremiyorum. Böyle irili ufaklı pek çok site artık yok, pek çok emek tamamen boşa gitmiş.

Karar Ankara Sulh Ceza Mahkemesi’ne ait. Tarih Şubat 2008. Yasak, pardon tedbir kararı, halen devam ediyor.

05. Google groups
Bir başka ayıp daha. Genel kanı yine A.O’nun talebi üzerine kapatıldığı yönünde ama kesin olarak bilinmiyor. Kesin olan şu ki, bir takım mailleşmeler yüzünden koskoca google groups gidiveriyor. Lise grupları, mesleki gruplar, hobi grupları… Hiçbiri kimsenin umrunda değil.

Silivri Mahkemesi’nin kararı. Yasak devam etmiyor.

04. Richarddawkins.net
İnternet’in can düşmanı A.O herkesten çok çalışıyor ne acı ki. Dünyaca ünlü evrim bilimcisi Richard Dawkins’in sitesi hakaret yüzünden kapatılıyor. Ne var ki ben koskoca bir bilim adamının, bu şahsa hakaret ettiğine asla inanmıyorum. Ama tabii bazı insanlar eleştiriyi kaldıramıyor sanırım. Bu kapatma, bana sorarsanız en büyük ayıplarımızdan biridir. Sen kalk, bir bilim adamının sitesini kapa. Sansür değil de ne? Kitap toplatmaktan, yakmaktan ne farkı var? Yoksa bu ülkede evrim teorisine inanmak hakaret mi addediliyor?

Yasak hala devam ediyor.

03. Wordpress
Oha, çüş artık dedirten bir vaka. Yine tabii ki malum şahıs. Yine hakaret. Kendisinin alınganlığının sonu yok da, vur deyince öldürdüğümüzden, yine tüm wordpress uçuveriyor. Üzerindeki sayısız blogla birlikte. Sosyal medyanın yükselişte olduğu günümüzde, blogların ciddi anlamda bilgi sağladığı çağımızda, dünyanın en büyük blog sağlayıcısı, bir adamın ağzından çıkan sözcüğe bakıyor.

Yasak devam etmiyor.

02. Dailymotion
YouTube gittiğinden beri en sevdiğimiz video paylaşım sitemiz olan DailyMotion bir kapandı, bir açıldı. Bugün itibariyle yine kapalı. Sebep bilinmiyor. Bir açıklama yok her zamanki gibi. Sırada vimeo var diye tahmin ediyorum.

01. YouTube
Bir kapatıldı bağırdık. İkincisinde sesler biraz azaldı. Üçüncüsünde hiç kalmadı. Alıştık, nasılsa açılır dedik. Haşlanan kurbağa olduk. Youtube kapatılalı 1 yılı geçti. Dünyanın en büyük video paylaşım ağı olan Youtube… Sebep Atatürk’e hakaret. Bir tek video yüzünden bizler, kısa filmleri, reklam filmlerini, eğitim videolarını ve daha bir sürü şeyi seyrettiğimiz çok değerli bir bilgi bankasından mahrumuz. Üç-beş tane Yunanlı ergen çocuk, bizi YouTube’dan kovdu ve muratlarına erdi. Oysa sistematik bir “reporting” ile, atıyorum mesela 200 kişi “ırkçı içerik var bu videoda” diye Youtube’a şikayette bulunsaydı, site kendisi videoyu kaldırırdı muhtemelen. Ama bekleyemedik. İyi de oldu tabii, kontrolsüz, organik bir medya organı ortadan kaldırılmış oldu, bir sürü insanın da işine geldi. Bu arada kapatılan 1800 küsür siteden sadece 56’sının “Atatürk’e Hakaret” gerekçesiyle kapatıldığını biliyor muydunuz? Sansürü bu gerekçeyle savunanlara duyurulur.

Pek çok mahkemenin kararı. Yasak halen devam ediyor.

Sırada bana sorarsanız Facebook var. Nasıl üniversite öğrencisi olduklarını kafamın almadığı üç-beş tane işgüzar genç, mahkemeye gitmiş bile. Oysa orada “Report abuse” diye bir seçenek var. Kolay yollara gitmek yerine, organize et arkadaşlarını, Facebook’la kendin uğraş, bildir “bu içerik ırkçı” diye. Sansür ayıbının parçası olmaya çalışmak neden? Ama yok, oyunda canı yanan çocuğun babaya gitmesi gibi, bizim de tek bildiğimiz bu. Sivil inisiyatif, sivil tepki yok. Koşalım, şikayet edelim. Başka da bir şey yok. En ufak ses çıkaranı da zaten “höt” diye oturtmasını biliriz biz toplum olarak. Aferin, müstehak aslında bunlar bize.

Kitapların toplatıldığı, yakıldığı, insanların bazı kitapları gizli gizli bulduğu günler yaşandı bu ülkede. Ne farkı var? Tunnel dediğiniz nedir ki? Ama evet değiştirin DNS ayarlarını, giriverin Tunnel’lardan… Bana dokunmuyor ki yasaklar diyin. Gün gelip de dokununca şaşırmayın ama. Ne de olsa bu iş sadece sanalda kalmayacak…

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:

1. En yayılması gereken hareket: SansüreSansür Yay! Hareketi Link: Link: Yay! Hareketi, adı üstünde, yaymaktan geliyor. Sanal...
2. En iyi 111 yabancı cover şarkı Müzikte “cover” kelimesi yeniden yorumlama olarak kullanıyoruz. Zamanında sükse...
3. En iyi 10 canlı performans… MADDELEYEN: Yalkı Alçay Bu aralar kafama göre doğru düzgün...

Diktatörlük garip bir şey. Tek bir adam oluyor genelde ve bu tek adam milyonlarca insanı etkileyen kararlar veriyor. Veya bu tek adam yüzünden milyonlarca insan ölüyor. İşte tek adamdan oluşmuş toplam 10 adet kanlı mı kanlı diktatör var maddelediğimiz. Hepsi birbirinden ilginç kişilikler. Buyrunuz.

10. Ömer El Beşir – Sudan
Bu adam da asker kökenli, general falan. İsrail-Mısır savaşı sırasında göz dolduran Basir, ülkesi Sudan’a döndükten sonra Sudan Özgürlük Ordusu’yla mücadele etmeye adar kendini. General olur, sonra 1989′da bittabi başbakanı devirir, e tabii ki ülkedeki partileri yasaklar ve velev ki ülkeyi İslamlaştırmaya başlar, ne olmuş yani? 1991 yılında ise şeriatı ilan eder hamdolsun. Sudan’da 1953′te başlayan Hristiyan ve Müslümanlar arasındaki savaş bu adamın iktidarda olduğu dönemde daha da şiddetlenir. 2003-2007 yılları arasında toplam 350 bin kişi ölür ve 2 buçuk milyon kişi evsiz kalır. Yuh! Nazi soykırımından sonra en büyük etnik temizlik olarak görülen bu soykırımı Beşir ise “saçmalamayın ayol ne soykırımı” diyerek reddeder.

Darfur’daki çatışmalarda Arapları destekler ve sonuçta siyahlara ait köyler bir haftada ateşe verilir, on binlerce insan ölür ve binlerce kadına tecavüz edilir. Ve bu manyak herif diğerleri gibi yaparak bu yaptıklarını inkar eder ve güle oynaya evinin yolunu tutar. (He bu arada küçük bir hatırlatma. Bu şeriatçı soykırımcı mahluk, bizim cumhurbaşkanı tarafından Çankaya Köşkü’nde resmi bir şekilde karşılanıp, ardından kafasındaki kapüşonunu çıkarmadan Anitkabir defterine yazı yazmıştır. İşte böyle bir adamı Türkiye Cumhuriyeti’nin cumhurbaşkanı kabul etmiştir.)

9. Francisco Franco – İspanya
Bu faşo ağa II. Dünya Savaşı ve öncesinde İspanya İç Savaşı’nda bir hayli çalışmış ve çabalamış olarak diktatörlüğünün keyfini sürdü. Bu adam İspanya İç Savaşı’nın başında Fas’taki askerleri cumhuriyete karşı ayaklandırırkene, cumhuriyete sadık kalan kendi askerlerini bile öldürttü inanabiliyor musunuz sayın okuyucular? Hitler ve Mussollini’nin destekçisi olan Franco köylüyü öldürten, kendisine destek vermeyen kim olursa olsan katleden hastalıklı diktatörlerden biri. Amerika’nın da destek çıktığı (çünkü komünistleri de öldürtüyor kendileri) ama Avrupa’dan pek yüz bulamayan bu kişilik, Amerika sayesinde iktidarda kalmayı başarmış.

Ayrıcana, diktatörlüğü sırasında ordu, kilise ve büyük toprak sahiplerinin desteğiyle her türlü muhalefeti susturan Franco, Bask bölgesinde ve Katalonya’da bölgesel özerkliğe tümüyle son verdi. Ayrıca iç savaşta büyük toprak sahiplerinden ve burjuvadan destek almıştır. Bu da bayağı bir insanı katlettiğinden 9. maddedeki yerini alıyor.

8. Auguste Ugarte Pinochet – Şili
Genelde darbeler veya diktatörler sağcılardan oluşur ya, işte bu adam da 1973 yılında Şili’de sosyalist sivil yönetime son verip, tabii kanlı olarak. askerì bir cunta oluşturdu ve bu geleneği de bozmadı böylelikle. Sol güçlere karşı tabii ki boş durmadı ve şiddetli bir sindirme kampanyasına girişti. Tabii kırdı geçirdi ortalığı. Solcuları sinek avlar gibi avlamaya başladı. Bu arada bu adamın geçmişini anlatmak lazım ki, birilerine benzetebilelim değil mi?

ABD’de askeri eğitim gördü, tümen komutanlığı, genelkurmay başkanlığı görevinde bulunduktan sonra bunları yapmaya başladı bizimki. Bir kararnameyle 1974 yılında cumhurbaşkanlığını ilan ettirdi (şimdi kime benzedi fark ettiniz değil mi?). İktidar manyağı bununla da kalmadı tabii. 1981′de yürürlüğe giren cunta anayasasıyla sekiz yıllığına yeniden cumhurbaşkanı oldu. Neyse ki adama karşı güçlenmeye başlayan muhalefet büyük protesto eylemlerindu bulunmaya başladı. 1986′da bir suikast girişiminden kurtuldu, Ocak 1987′de sıkıyönetimi kaldırıp siyasi partilerin kurulmasına izin vermedi. E tabi kıçı yemedi adamın. Sonuçta 1989′da bir başkası başkan oldu falan. Ama yine de 1998 yılına kadar başkomutanlık görevini sürdürdü. Ne hırsmış be arkadaş! Sonra tutuklandı, sağlığı yüzünden serbest kaldı. Ardından da öldü bu. Bu kadar.

7. Saddam Hüseyin – Irak

Bu da yine halkını fena halde kandırıp iktidara geçen elemanlardan biri. 1979 yılında iktidar olup, hiç zaman kaybetmeyip 1980′de tam 8 yıl sürecek İran-Irak Savaşı’nı başlatır. 1988 yılında Halepçe Katliamı olarak tarihin kirli sayfalarına giren katliamı yaparak, 5000 kadar Kürt’ü (bazı kaynakyar 70 bin diyor) kimyasal silah kullanarak katleder.

Baas hükümetine karşı kim var kim yoksa idam eder. Kardeşlerinin tecavüz ve işkence haberleri ovalara yayılır. Adamımız 1990 Ağustos’unda Kuveyt’e gıcık olur ve işgal eder burayı. ABD de rahat durur mu? Sonuçta petrol zenginlerinin Monte Carlo’sudur orası. Hemen baba Busht 1991 yılında Birinci Körfez Savaşı’nı başlatır. Ama pek başarılı olamaz, yani Irak’ı işgal edemez şimdiki gibi. Sonra oğul Busht babasına dönerek “intikamını alacam babo” diyerekten New York’taki İkiz Kuleler’i uçaklarla vurdurtur ve akabinde 11 Eylül saldırısı adı altında kendini haklı göstererek 2003 yılında “Irak’ta kimyasal silah var olm” diyerek burayı işgal eder. Tabii adamımız da bu süre içerisinde devrilir sonra da idam edilir. Bu arada Saddam her zaman düblörlerini ortalığa saçtığı için aslında kim olduğu bilinmemektedir. Yani sonuçta idam edilen Saddam olmayabilir sevgili izleyiciler. Saddam’dan önce Irak kötüydü, peki ya şimdi? Tabir-i caizse, her ülkeye yaptığı gibi bu ülkeyi de skti attı Amerika. İçim daraldı yine.

6. Pol Pot – Kamboçya

1975 ila 1979 yıllarında Kamboçya başbakanlığı yapan Pol Pot, Kızıl Kmerler adlı gerilla teşkilatının kurucusuydu. İktidarda olduğu süre içerisinde Kamboçya kaynaklarına göre yaklaşık 7 milyonluk nüfusun 3 milyon 300 binini katletti. (Ohannes dedirtecek kadar fazla olan bu sayı gerçekten de inanılmaz. İnsan nasıl bu kadar manyak olur anlamıyorum ya neyse.) 1979′dan 1997 Temmuzuna kadar Kamboçya’nın Çin ve Tayland sınırındaki ormanlık bölgede gerilla hareketine devam eden Pol Pot’un bu ülkeler tarafından desteklendiği iddia edildi. Ayrıca Pol Pot ölümünden birkaç ay önce kendisiyle yapılan bir röportajda, milyonlarca insanın oldürülmesiyle alakalı vicdanen rahat olduğunu, bunları kendi başına yapmadığını açıklamıştı. Ne diyebilirim ki ben buna şimdi??

5. Benito Mussolini – İtalya
Hitler kopyası bu arkadaş II. Dünya Savaşı sırasında İtalya’nın başbakanı idi. 1902′de zorunlu askerlik görevinden kaçıp, sonra 1904′te İtalya’ya dönüp İtalyan Sosyalist Partisi’ne katılan Muzo, I. Dünya Savaşı’nın başlaması üzerine orduya yazıldı ve orada yaralandı. Sonra Milano’yu dönerek burada sağ görüşlü İl Popolo d’İtalia gazetesinin editörü oldu… Neyse, bunları geçip konuya gelirsek, bu adam diğer tüm diktatörlerin yaptığı gibi, büyük bir kurnazlıkla, ekonomi ve siyasi kargaşa içindeki İtalyanlara problemlerinin çözüleceği vaadini veriyordu ve tabii ki saftorikler Muzo’ya fena halde inanıyordu.

Muzo, sonraki dönemlerde atağa geçerek kendi faşist partisi dışındaki tüm partileri kapattı. Sendika hareketlerini yasaklattı, kitap ve gazetelere sansür getirtti (aa birini çağrıştırdı bu, ismi de dilimin ucunda!), eğitimi sıkı kontrol altına aldı vs vs. Sonrasında 1935′de Habeşistan’a saldıran manyağımız, 1936 yılında Nazi Almanyası ile Roma-Berlin mihverini kurdu. Hitler’i taklit eden faşomuz 10 Temmuz 1940′da müttefiklere savaş ilan etti. Ama yenildi.İtalya’da kendine bağlı birliklerle mücadeleyi sürdüren Mussolini, Nisan 1945′de yani savaşın son günlerinde kaçmaya çalışırken İtalyan direnişine mensup partizanlar tarafından öldürüldü. Ertesi gün Mussolini’nin, sevgilisinin ve birkaç yandaşının cesedi Milano’da Loreto Meydanı’nda başaşağı sallandırıldı. Mutluuu sooon… (Herifin tipe bak ya.)

4. İdi Amin – Uganda
Ülkedeki bazı kabilelerinin yok edilmesi için emir veren bu zat ‘Afrika’nın saf çocuğu’ demiş kendisi için. Şaka gibi. 1971-1979 yılları arasındaki diktatoryal yönetimi boyunca bu saf çocuk 80.000 ile 300.000 arasındaki Ugandalının ölmesine sebep olmuş. Böyle karınca öldürür gibi insan öldüren İdoş, bu katliamların gerekçesini ise şöyle açıklamış: “Her ülkede, ölmesi gereken insanlar olmalı. Onlar düzen ve hukuka ulaşmak için her ulusun vermesi gereken kurbanlardır.” Kendi kendine gelin güvey olup “Victoria Nişanı” veren Amin, 1976′da arabulucu olarak gittiği (nasıl kabul etmişler anlamadım ya) Kuzey İrlanda’da “İskoç bağımsızlığı’ için mücadele ettiğini belirttikten sonra kendini “İskoçya Kralı” ilan etmiş. Böyle de manyak bir arkadaş kendisi. Ülkede hippilere ve mini eteklere yasak koymuş (neyse ki bunları öldürtmemiş.) Sonra da eski eşlerinden birini yediği dedikodusu yayılmış. 1981′de ise (iktidarının devrillmesinden 2 yıl sonra) ise şu muhteşem cümleyi kurmuş: “Terk ettiğimden beri, Uganda’da insan haklarına saygı gösterilmiyor”… Ayrıca adamımızın konu edildiği bir de film çekildi. Forest Whitaker’ın İdi Amin’i oynadığı The Last King of Scotland.

3. Ayetullah Hümeyni – İran
Şah’ın ve etrafındaki insanların zenginleşmesi ve halkın bu süreçte daha fakir olması bu devrimi ateşleyen en önemli etkenlerden biri oldu. Sonrasında Humeyni adındaki bu sakallı zat, vakti zamanında, insanların aşağıdaki fotoğraflarda da görüldüğü üzere, rahat ve çağdaş kıyafetler giydiği, normal işte çalıştıkları hatta pilot oldukları bir dönemi tamamen yok ederek; küçük yaşta kız çocuklarının başlarının kapatıldığı, başı açık olan kadınların işkence gördüğü, cezalandırıldığı, sokaklarda dövüldüğü, dine karşı geldikleri anlarda ise recm bile edildiği, erkek cinsinin tek cins olarak kabul edildiği (bu yüzden de saygı duyulduğu), herkesin sakallı, öfkeli, kendi dinini tek din görerek, başka dinlerde olanları kafir ilan ettikleri bir cumhuriyeti, halkına dikte ederek kurduğu için 3 numaradaki yerini alıyor. (Buyuk kesimi fakirlesen halk dincilerin pencesine dustu. Bu halk yiyecek, giyecek gibi ufak yardimlarla onlarin safina cekildi. Beyinleri yikandi ve fakirliklerinin temelinde kirli ve dinsiz rejim oldugu benliklerine yazildi. Aclikla bogusan halk bu cehaletin pencesine kolaylikla dustu ve rejime dusmanlasti.) Bu sözler İran İslam Devrimi sürecini yaşayan İranlı bir felsefe öğretmeninin yaşadıklarını anlattığı bir yazıdan. Pek bir tanıdık geldi değil mi? Devamı şurada.

2. George W. Bush (veya tüm Amerika başkanları) – ABD
Şimdi bu adam aslında diktatör değil. Yani kendi halkına bir şey yaptığı yok. Aslında yapıyor da, salak halkı bunu anlamıyor haliyle. Bu, bundan öncekiler ve bundan sonrakiler de aslında hepsi aynı. Amerika’nın başına kim gelirse gelsin, başka halklara karşı yoğun bir diktatörlük gösterdiler aslında. Ama bu beyinsiz içlerinden en öne çıkanı oldu. Piyon olarak görevini sonuna kadar büyük bir başarıyla yaptı ve başta Irak olmak üzere, nerede petrol veya enerjiyle ilgili bir yer varsa, daha dogrusu neresi Amerika’nın çıkarları için uygunsa orayı işgal etti veya karıştırdı. (Uygun olmayanların da fena içine etti.) Aslında gelmiş geçmiş en büyük soykırımlara imza atan bir ülkeye de böyle bir başkan yakışırdı. (Obama da başlar yakında.) Irak’ta milyonlarca insanın yok edilmesini, sakat veya aç kalmasını sağladı. Metresi İsrail’in yaptığı soykırımlara göz yumdu, destek verdi. Dünyanın bu en büyük virüsünün başkanı bu şekilde 2 numara oldu. Tebrikler Corç Dabılyu Buş.

1. Adolf Hitler – Almanya
Her diktatörün yaptığı gibi Hitler de alt ve orta tabakanın ekonomik istemlerine karşılık veren bir dille halkı kendi saflarına çekmeyi başarmıştı. İçine de bir miktar nasyonalizm, anti-semitizm ve anti-komünizm de ekleyince tadından yenmez haline geliyordu. 1924 yılında hükümeti devirmeye çalıştı ama çuvalladı 5 yıl hapis cezası yedi, ardından yazar olup Kavgam kitabını yazdı. ‘Halk için tehlike’ oluşturmadığı gerekçesiyle tahliye oldu. 23 Mart 1933′de “Halkta ve Almanya’daki Sıkıntının Kaldırılmasına Dair Kanun” adı altında bir yetki tasarısını kabul ettirmeyi başardı ve yürütme/yasama erklerini eline aldı. Diğer partileri de yasaklatarak, tek parti olup yaptığı propaganda ve ikna kabiliyeti sayesinde bütün Alman halkını Nazi bayrağı altında birleştirdi ve kendisini Almanyanın büyük lideri ilan etti.

O dönemdeki Alman halkının salaklığından yararlanan Hitler, bunlara Alman ırkının üstün olduğuna inandırıp fena bir şekilde kandırır ve akabinde ülkedeki Yahudileri ve diğer azınlıkları hedef olarak gösterir. Saflar bunun üzerine Nazi saflarına katılarak başta ülke genelinde sonra da savaş esnasında 5.5 milyon Yahudi ve yarım milyon çingeneyi öldürür. Ayrıca Hitler bununla kalmayıp, ırkını iyileştirmek adına binlerce zihinsel engelli insanı da öldürtür.

Bu arada adamımızın bir ressam olduğunu biliyor muydunuz? Ama okullu bir ressam değil. Mamafih, 1907 yılında başvurduğu Viyana Güzel Sanatlar Akademisi tarafından ressamlığa uygun olmadığı gerekçesiyle uygun görünmediği için okuyamamış zavallı. Sonrasında da üzüntüden kendini diktatörlüğe verdi zaten. Bu arada komplo teorisiyenlerinin de bir notunu belirtmeden geçemeyeceğim. O da şöyle bir şey: Hitler İsrail devletinin kurulması ve dünya Yahudilerinin bu topraklara göçünü hızlandırmak için gerçek Yahudiler tarafından finanse edilen bir paravandı. Sadece o kamplarda İsrailoğulları’ndan olmayan sonradan Yahudi olan topluluklara uygulamıştır.. En yakınındaki yaverinden tutun da emrinde ona hizmet eden bilim adamlarının çoğu Yahudi idi. Yahudiler bu organizasyonu başarıyla bitirdiler, şu anda Hitler sayesinde bir İsrail devleti var.

Kıssadan hisse;
Diğer tüm diktatörler gibi ekonomik sıkıntılar yüzünden başka bir şey düşünemeyen halkları bir takım vaadlerle kandırarak kendi saflarına çekip, halkın değerlerinin dışında değerler taşıyan insanları ise düşman belletip onlara karşı büyük öfke duymalarına sebep olan ve bu yüzden de büyük bir kitleyi arkalarına almaya çalışan liderler bunlar sadece. Ama artık diktatörlüğün de tanımı değişti zaman içerisinde. Tek adam iktidarları artık farklı ve sinsi bir şekilde oluşturuluyor. Bunun da en iyi örneğini kendi ülkemizde görüyoruz ve sonuçlarını da en kısa zamanda hissedeceğiz zaten.

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:

1. En büyük 10 aşk hatası… Aşık olmak gerçekten çok gerekli bir aksiyon mu öncelikle...
2. En kahraman 10 kahraman… Uçan, gözlerinden ışın çıkaranlar, veya sinirlenip yeşile dönüşen, ağlarıyla...

“En çok tartışılan 9 kavram” diyerek kendimi toplumdan soyutlaştıramazdım. Doğrusu “En çok tartışılan 9 toplumsal kavramımız.” Bu toplumda barınmaya çalışıyorsam eğer; ay orta kesimler şöyle, eğitimsiz kesim böyle, bilmem ne kitlesi şöyle falan diyemem… Çünkü ben toplumda her bireyin bir etkisi olduğuna inanıyorum. Olan her şey, nedenselliğin içinden çıkıyor. Bu noktada da “kelebek etkisi” teoreminin toplumsallaştırılınca çok iyi çalıştığını düşünüyorum. Yani yalnızca benim varlığımla bile, toplumun düzeninin değiştiğini ve ben olmasam çok daha farklı bir toplum olacağına inanıyorum. Genele vurursak, toplumu oluşturan her bireyin, toplumda farklı bir rolü olduğunu ve yapacağı her türlü eylemin ufak da olsa bir değişiklik yapacağını biliyorum. Bu yüzden “normal yaşam koşulları” başlığı altında yaşamaya, “normal olma” kaygısında olanları anlamıyorum. Stabilizasyona inat, toplumun devinim ile daha iyi bir yere geleceğini düşünüyorum. Bize mutlu aileyi yalnızca; iki çocuk, bir LCD televizyon, çalışan anne baba ve doyacak kadar maaş olarak göstermeye çalışanlardan ve bunları toplumsal kavramlar üzerinden yapanlardan da hiç haz almıyorum. Bu yapı içinde de, tartışılacak şeylerin belli kavramalara indirgenmesinden hoşlanmıyorum. İşte o hoşlanmadığım ama kullandığımız kavramlar…

9. Televizyon

Sadece yaşam sürebileceğimiz kadar kazandığımız paralarla tabi ki mutlu olamıyoruz. Ama çözümü daha çok çalışmak ya da düzene karşı çıkmak için bir şeyler yapmakta değil, hayallerde yaşamakta arıyoruz. Televizyon dizilerindeki karakterler yerine kendimizi koyuyor, onların hayatlarını yaşamaya çalışıyoruz. Gerçekten soyutlaştıkça kendimizi daha iyi hissediyoruz.

8. Bacı (Yenge)

Sokaktan geçen her kıza laf atıyoruz. Ve en korkuncu kendimizde laf atma yetkisini görüyoruz. Sonra o kız, birinin sevgilisi olunca “bacı” oluyor ve ona karşı bütün tacizlerimizi kesiyoruz. Yani o kızın bir “insan” olmasından dolayı değil, birinin sevgilisi olmasından dolayı susuyoruz. Meclise yalnızca kadın olduklarından dolayı giremeyen kadınlara da ancak bu tarz bir dokunulmazlık veriyoruz. Yani kadınların dokunulmazlığı mahalle içinde bir delikanlının sevgilisi-karısı olma yolundan geçiyor.

7. Din

Din üzerinde konuşmaktan ve konuşanların da haklı olabileceğinden korkuyoruz. Başbakanlar, çocukları kandırmak için arabalarının arkasından şeker, büyükleri kandırmak için de dinsel vaazlar veriyor. Hemen kanıyoruz, yargılamıyoruz. En içsel kavramların, en çok dışsallaştırılanlar olmasına seyirci kalıyoruz. Din üzerinden kategorize ediliyor, sonra da totaliter rejimden nefret ediyor ayakları çekiyoruz. O kadar kötüye gidiyoruz ki güneşin doğuşuna bir türlü şahit olamıyoruz.

6. Kadın

Kadınları ötekileştiren bir toplumda yaşıyoruz. Kadınları o kadar çok ötekileştiriyoruz ki, bir süre sonra o ötekileşmeyi otomatik olarak kadınların kendisi yapıyor. Yapılarına ters olmasına rağmen; daha çekingen, daha pasif, daha öteki oluyorlar. Kadınların bu suskun halini seviyoruz. Hakkını arayan kadın görüntüsüne katlanamıyoruz. Tacize uğraıp, tacize uğradığını şikayet eden kadın en suçlu olan oluyor, onu taciz edenler de en haklı. “Senin kardeşin olsaydı o tacize uğrayan kız” empatisini yapmazsak eğer, karşımızdaki olayın ne olduğunu anlamıyor. Zaten bir süre sonra hemen unutuyor. Kadınlar konusu hassalaştıkça siyasetlerimizi bir güzel kadınların üzerinden yapıyoruz. Erkek egemen bir toplum olduğumuzu, ancak siyasette kadınlar üzerinden gösteriyoruz. Ve bundan hiç gocunmuyoruz. Erkeklerde sonsuz bir el kirletme hakkı görüyoruz.

5. Delikanlılık

Delikanlılığa ters olan şeyler belirleyip, geri kalan bütün ihtimallere önyargı ile bakıyoruz. Burada bir terslik var demek yerine, seçenekleri azaltıp elimizin tersi ile itiyoruz. Delikanlılık rajonuna en ters şeye, yani “eşcinselliğe” bir hastalıkmış gibi davranıyoruz. Ameliyat ile değiştirilemeyecek bu hastalığı düzeltmek için de belki hayatımızda ilk defa psikoloğa gidiyoruz. Kendimizi asla kabullenemiyor ve “millet ne der” kaygısından bir türlü kurtulamıyoruz. Milletin ne diyeceğini belirleyen, namus bilgini bir nevi kişileri de, “ama çok delikanlı” diye adlandırıp, delikanlılık ne ise, onu o olmaktan saptırıyoruz.

4. Sağlık
Doktora inatla gitmiyoruz. Evet inatla. Önce yaşamaya sonra sağlıklı olmaya çalışıyoruz, yaşamın sağlıklı olmaktan geçtiğini unutuyoruz.Ben hayatımda hiç doktora gitmedim, tümcesini marifet zannediyoruz. Para gitmesin, sağlık gitsin felsefesini benimsiyoruz.

3.Cep Telefonu
Sadece mesaj, arama ve kamerasını kullandığımız, son model cep telefonları alıyoruz. İşe yaraması ile ilgilenmiyoruz. Kriterimiz yalnızca; N bilmem kaç, iPhone bilmem ne olması. Kısaca, ellerimizde son model telefonlar olsa da, biz ayın sonunu getiremiyoruz.

2. Siyaset

Günlük kullandığımız kelime adedi en fazla 200. Biz 200 kelime ile siyaseti dillendirmeye çalışıyoruz. Siyaset ile ilgili hepimizin söyleyeceği bir şeyler oluyor, ama yapabileceği şeyler malesef olmuyor.O kadar çok özel alanımız ve maddi sorunlarımıza doğru itiliyoruz ki, kamusal alanda herhangi bir eylem gösterebilecek halimiz kalmıyor. Bizi eleştirebilmek ile değil, yaşam sürmenin zorunluluğu ile hapseden bir düzene evet diyoruz. Ve bu düzen bize ters gözükse de, onu sağlayanlara sırf parasal getirilerinden dolayı oy veriyoruz. Günü kurtarmaya yönelik yaşıyoruz. Böyle yaptıkça da yaşam alanımızı daraltıyoruz. Büyük siteler yapıyoruz, içinde havuzları, alışveriş merkezleri olan. Birbirimizden iyice kopuyoruz. Tek bir tarafa yönelip, diğer bütün görüşlere kulak tıkıyoruz. Mekanikleştikçe daha saplantılı oluyoruz. Birbirimizden kopardıkça iktidar partileri bizi, hepimizin insan olduğunu iyice unutuyoruz.

1. Futbol

Yapısal olan fanatizmi törpülenmemiş bir toplum gibi davranıyoruz konu futbol olunca. Bazen bir kişi ile ilgili kriterimizi de futbol takımı belirliyor. Öyle bir ruh, öyle bir yücelik yüklüyoruz ki takımımıza, onu çocuklarımıza öğretmemiz gereken ilk olgu olarak görüyoruz. Çocuğun “cim bom bom” demesi cümle kurabilmesinden daha öte bir şey oluyor. Kısacası futbol ile sevinebildiğimiz kadar seviniyor, üzülebildiğimiz kadar da üzülüyoruz. Birbirimize duygusallık göstermekten, seni seviyorumlardan kaçarken, erkekler ağlamaz ile bütünleşmişken, futbolun bütün bu tabuları kırmasına izin veriyoruz. Bir nevi insanlık durumunun hallerini başka bir insan ile değil, futbol ile yaşıyoruz.

Bütün bu kavramların sonucunda “insanlık durumumuz” çıkıyor ortaya. Unuttuğumuz, bir köşeye bıraktığımız insan ilişkilerimiz. Yan komşumuz sebepsiz yere sorgulanınca, perdelerimizi örtmek yerine, ne olduğunu öğrenmeye çalıştığımız, sorguladığımız zamanlarımız… Bir diktatörün oluşumuna seyirci kalmaktansa, iyi alternatifler üretmeye çalıştığımız, birbirmize destek olduğumuz zamanlarımız… Hep biz diye konuştum, gördüklerim, genelleyebildiklerimdi bu kavramlar çünkü. Kendimi olan bitenden ayrı tutmadım, seyirci kaldığım için de bazen eleştirdim. Ama bizden ayrışan bir “ben,” sosyal bir denek olmaktan çok insan olduğumu hatırlamak istiyorum. Sokakta her insandan zarar gelecek gibi başımı öne eğip yürümek istemiyorum. Hepimizin düşünen, sorgulayan bir insan olduğu o zamana dönmek istiyorum… O zamanın ne zaman olduğunu bilmiyorum ama bir zamanlar olduğunu biliyorum.

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:

1. En kısa 10 kelime ile kadınların kavgada söylemek istedikleri… MADDELEYEN: aynebilim Ah biz kadınlar… Biliyorum hepimizin en çok...
2. 10 yıl aşık kalmak için en olmazsa olmaz 10 neden Başlık sizi yanıltmasın. Bu yazı 10 yılını bugün doldurmuş...
3. En paranoya kurduran 10 telefon konuşması… Bu maddelemeyi ilişkilerin her evresi için değil, daha birbirini...