Link:

Link:

Yay! Hareketi, adı üstünde, yaymaktan geliyor. Sanal ortamda, gerçek hayatta, elimizden geldiğince tepkimizi yaymak anlamını içeriyor.
Bu doğrultuda, elimizde çeşitli malzemelerimiz ve yönetmen arkadaşımız İlkay Kopan’ın çektiği videolarımız var. 11 Mayıs itibariyle, videolarımızı, manifestomuzla beraber bloglarımızda yayınlayarak, ortak bir mesaj vermeyi hedefliyoruz. Aynı gün, aynı mesajla ortaya atılarak kamuoyunun dikkatini çekmeyi amaçlıyoruz.

Link:

Öte yandan, videolar ve banner’lar sanalda yayılırken, gerçek hayatta da boş durmuyoruz tabii ki. Tepkimizi internetten çıkarıp, dışarıda da göstermek için poster ve sticker gibi malzemelerimizden faydalanacağız. Amaç belli: Sansür, her yerde karşınıza çıkabilir. Malzemeler de bu doğrultuda hazırlandı, boşlukları malzemeyi kullandığınız yere göre yazabilirsiniz.

Örneğin, posteri bir restorana astınız, boşluğu “Bu restorana erişim engellenmiştir” şeklinde doldurabilirsiniz.Bu fikirden hareketle aklınıza yeni bir malzeme fikri gelirse, atış serbest. Neler mi olabilir? Tribünlerde “bu tribüne erişim engellenmiştir” pankartı açmak olabilir, yine mecrasına uygun mesajlarla amerikan servis, tişört, bardak altlığı, föy, stensil gibi daha pek çok şey olabilir, bundan sonrası hepimizin hayal gücüne kalıyor aslında.
Sizden tek isteğimiz, bu malzemeleri kullandığınızda ya da gerçek hayatta karşınıza çıktığında, hemen bir fotoğrafını çekip, nerede olduğu bilgisiyle birlikte bize göndermeniz. Hareketin ne kadar yayıldığını görmek ve fotoğraflarla sitemizde sergilemek istiyoruz.
Kısıtlı sayıda malzeme elimizden bulunuyor. Bir süre için bize yazarak malzeme temin edebilirsiniz ya da doğrudan bu sayfadan indirip, kendiniz basabilirsiniz.

Link:

Link:

Viral malzemelerin hepsine ulaşmak ve indirmek için tıklayın.

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:

1. En büyük 10 sanal sansür ayıbı… Kusura bakmayın, geyik ya da komik yazamayacağım bu sefer....
2. 10 yıl aşık kalmak için en olmazsa olmaz 10 neden Başlık sizi yanıltmasın. Bu yazı 10 yılını bugün doldurmuş...
3. En ciddi 10 potansiyel sosyal medya tehlikesi… Yazıyı buraya alamayacağım… Ama sizi de eli boş göndermeyeceğim...

MADDELEYEN: Flying Dutchman

ÖSS. Hayat yazılı veya yazısız bir dolu sınavla dolu. Yazılı olanlar 5-6 yaş gibi başlayıp ölene kadar devam eder onu biliyorum. Ama şu 3 harf kadar hazırlanma evresinin bu kadar uzun olup, sonucunun bu kadar belirsiz olduğu ve insan hayatını bu derece etkileyen bir sınav bilmiyorum. O derece etkiliyor ki bitirdiğiniz anda yaşadığınız onca şeyden kurtulup bambaşka bir ruh haline bürünüyorsunuz. Bu haliyle askerliğe benzetirim biraz. Bitene kadar “ah bir bitse neler yapıcam” diye deli olursunuz, günler geçmez, sonra kışladan çıkıp bir geriye bakarsınız ki, “ee bitti işte şimdi….yoksa o kadar da çekilmez değil miydi…?”. O tabi yaşanan rahatlamadan ileri gelir, benim sevdiğine duygularını açamayan gençlere tavsiyem bunu üniversite sınavından çıktıktan 2 dakika sonra yapsınlar. Tabula Rasa’ya dönüyor çünkü beyin o anda. Ne yazsanız kalacak. Üniversite sınavını mümkün olduğunca büyütmemeye veya küçümsememeye çalıştım. Sadece son sene kendimi kastım, sosyal hayattan kendimi kısıtlayacak hiçbir şey yapmadım, sınava girdiğimde birçok konuyu tam olarak bilmiyordum. Kendimi kasıp 1 yıl boyunca eve kapansaydım muhakkak daha prestijli bir üniversiteyi kazanırdım ama şu anda içinde bulunduğum duruma baktığımda o zamanki tavrımdan dolayı hiç pişman olmadığımı anlıyorum. Dolayısıyla blogun üniversite sınavına girme çağı gelen okuyucularına tavsiyemdir. Sınava haddi kadar önem verin. Zaten göreceksiniz ki üniversite mezunu ile olmayanları ayıran bu sınav, insan kalitesi açısından kimseyi birbirinden ayırmıyor. Hiç unutmam bizim Mehmet “üniversite mezunu olmayanları üniversiteye almayacaksın” derdi…Haklıydı da…O kampüsten içeri girince Ari ırkın bir parçası olmuyorsunuz. Peki nesi güzel? Sınav dönemi. Hele ÖSS günü en kalabalık okullardan birisinin bahçesine kurulup, öteberiyi de alıp 3-4 saat izlemek istiyorum ama hala fırsat olmadı.

10. ÖSS Anneleri
Aslında sadece anne değil babalar da var içlerinde ama % 80′ini anneler oluşturuyor. Kızamıyorum aslında, insanın çocuğunun belli bir yere gelmesini istemesi ve bunun için heyecan duyması kadar doğal bir şey yok. Tamam da çocuklarla okul kapılarına kadar gidip bir de matematik profesörü gibi davranmalarını çözemiyorum. Çift sınavlı sistemin son temsilcilerindenim. ÖSS’ye babamla beraber gidip çıkışta tek başıma dönüm, ÖYS’de ise kimse gelmedi refakatçi olarak. Bu velilerin televizyonlara verdikleri röportajlara bitiyorum.”Ay bakalım çocuklar çok çalıştılar, matematik zormuş diyolar, Allah hepsine zihin açıklığı versin”…Yahu matematik icat edildiği günden beri zor, o güne özgü bir şey değil ki. Hem niye herkese zihin açıklığı veriyor Allah, bazılarına (hatta aşağı yukarı adayların 1 milyonuna) vermesin ki çocuklar bir yere kapağı atsın. Çıkışta “hadi geçmiş olsun” diyerek sarmaş dolaş olmalar, gözyaşları, sanırsın çocuk 12 aylık Kuzey Irak görevinden dönüyor. Sınav lan bu, Emeviler, Safeviler, Eyyubiler, bunun için ağlanır mı?

09. Yürüyen Kiosk
Efendim Kiosk Avrupa’da bizim büfe dediğimiz yapılara verilen genel bir isim olarak açıklanabilir. ÖYS’deyim, ön sırama bir kız geldi oturdu. O an Unicef’ten bir görevli sınıfa girse Afrika’daki çocukların beslenme eksikliğinin sebebini bizden bilir. Su, normal, şeker, e hadi bazılarının alışkanlığı, çikolata, belki şekeri düşüyordur, hamburger, nasıl yani, lokum, o ne, yaprak sarması, ben sınav diyegeldim Altın Günü mü var? Üniversite ve bilumum sınavlarda (buna KPSS, KPDS, ÜDS , LES gibi sınavlar da dahil) binbir türlü yiyecekle sınav salonuna gelenler vardır ya? Ben her 2 sınava da elimde küçük şaşal şişesiyle gidip yarısını bile bitirmeden gerisin geriye döndüm. Yaprak sarması nedir arkadaşım? Bir de bunların tasavvufi versiyonları var, okunmuş pirinç, zemzem suyu, mevlana şekeri, okunmuş künefe (bunu ben yarattım) ile sınava gelenler. Mekke’ye mi gidiyorsun nedir bu alet edevat? Ben bu dini tarafı kökten çözdüm. ÖYS’ye Kadıköy İmam Hatip Lisesi’nde girdim. Maça 3-0 galip başlamışım ki sormayın.

08. Yürüyen cevap anahtarı
“Şşş Fırat, oğlum matematik 33. soruyu ne yaptın ya, fonksiyon sorusu”. G yaptım anasını satayım. Yahu sınav bitmiş, herkes cevaplayacağını cevaplamış, nedir bu sınav sonrası soruları tartışan tipler. Bunlar lisede üniversitede de vardı tabi. “Beyler 2′yi kaç buldunuz ben -1 buldum”. “Ne -1′i oooo yanlış 1 olucak o 1, ben 1 buldum”…Ben sizi arkadaş diye nereden buldum asıl? Hadi lisedekinin üniversitedekinin sınavında taş çatlasa 5-6 soru var. ÖSS’dekinde 200 tane soru var. Hangi birini tartışacaksın. Hayır okul sınavları gibi sonuç için 2 hafta beklemiyorsun ki, 6 saat sonra git izle televizyonda sonra ne halt yersen ye. Bu tipler yüzünden ben ÖYS’den çıktığımda “Boğaziçi’ne girerim sanırım” dedim, etraftaki konuşmaları duyunca “ODTÜ de olur ya sorun değil” diye devam ettim, otobüs durağına geldiğimde “neyse Marmara’ya gireriz artık” şeklinde tırsmaya başladım, otobüsün içinde “seneye gireriz ya problem yok” şeklinde bağladım. O değil de 22. soru neydi ya sarkaç sorusu….B di mi B….ollleey? Ne D’si ya alakası yok….

07. Montaigne’in Neferleri
Edebiyatta Montaigne ile ilgili öğrenilen ilk şey denemeleri ile ün yapmış bir yazar olduğudur. Ama tarihi yazanlar bilmemektedir ki “deneme” deyince akla Montaigne değil Türk üniversiteli adayları gelir. Böyle manyaklar vardı lisede, “arkadaşlar siz gidin bugün 200 soru çözmem lazım sinemaya gelemem”. Sene başında günbegün çözecekleri deneme sorusunu planlarlar, bununla ilgili Akmar Pasajı’ndan bir dolu kitaplar alırlar, inanılmaz bir ciddiyetle işe sarılırlar, öyle usta olmuşlardır ki yayınevlerinin hangi dallarda iddialı olduklarını öğrenirler. Bir de bunların sınav zamanından önce sınav konularını bitiren versiyonları vardır. “Olm duydun mu Ümit sınav konularını bitirmiş”. Eeeee, sonuç? Aruba’ya tatile mi gitti bitirdi de? Yine evde kitaplar önünde sınavı bekliyor bizim yaptığımız gibi. 3 ay önce bitirse ne olur, 3 saat önce bitirse ne olur. Bu adamlar aynı zamanda sınavdan çıkıp saatlerce çözemediği bir soru olunca “abi o soru yanlış bak görürsün” diyen tiplerdir.”Abi hani türev bizde 0′dan 1 ‘e gidiyor ya”….”eee”…”Onda gitmiş 0′a geri dönüyomuş”. Bu espriyi yapan arkadaşı ilk gördüğüm pilav gününde fena döveceğim. Yıllar geçtikçe sinirim daha da arttı. Ama hakkını verelim Ümit zannedersem ODTÜ’yü kazanmıştı. Aferem…

06.15 Minutes Of Fame
“Sevgili gençler Türkçe sorularını Dağılım Dershanesi’nden Hakkı Potur ve Saime Gündoğarken hocalarımız açılayacaklar”. “Evet 42. soruya geçiyoruz. Yine öğrencilerimizin kolaylıkla cevaplayacağı bir paragraf sorusu”. Bu üniversite sınavından üniversite sınavına televizyona çıkan ve şöhretlerinin ömrü ancak 15 dakika süren dershane hocalarına çok gülüyorum. Bütün sene kendilerini buna hazırlıyorlar. 365 günde milyonların önüne çıkacakları tek an o, vurduklarını gol yapmak zorundalar. Da yıllardır kullandıkları şu klişeleri bir kenara bıraksınlar. Kolaylıkla çözeceğimiz paragraf sorusuymuş. Allah aşkına bu kadar insanız şurada, paragraf sorusunu kolayca çözen bir vatandaş var mıdır? Bazıları iyice üstünkörü oluyor. Soruyu okuyorlar, “cevap şıklarına baktığımızda C şıkkı Yirmisekiz Çelebi Mehmet Efendi’nin acemioğlanlar ocağında uygunsuz vaziyette yakalandığı parçada bahsedilmektedir, cevap C”. Niye D değil. Bir onu da açıkla zahmet olmazsa. Bunların bir de ellerinde üstüne soruların büyük harflerle yazıldığı panoları olur. Panoyu tutamazlar, ellerindeki çubuğu yere düşürürler falan, tam rezillik.

05. Seneye de Girersin
“Hocaaaaam, Matematik netim 32, Türkçe 59, Sosyal 67…Marmara İktisat’a girer miyim?”, “Hemen bakalım, eşit ağırlık neydi? 45…Hımmm”, “Hocaaam Boğaziçi İşletme’yi de yazayım mıııı?” Tabi yaz, hatta Yale Üniversitesi’ni de yaz yazmışken. Ulan 32 matematikle nereye Boğaziçi’ne giriyorsun? Sınav sonrası bu tercih döneminde televizyon programlarına telefon açıp puan hesaplatan ve hangi üniversiteyi yazması gerektiğini soranlar var biliyorsunuz. Sen zaten 1 senedir hangi bölümleri yazacağına daha karar vermemişsen istersen 132 matematik neti yap neye yarar? Ayrıca seninle hiçbir bağı bulunmayan bir tercih uzmanı sana tavsiye vererek ne kadar yardımcı olabilir. Zaten o uzmanların havalarına bitiyorum. Sanarsın plutonyum madeni bulmuşlar Hadımköy’de. Öyle bir büyük iş başardım havaları. Bir de bu programlara katılan pişkinler var. “Hocam söylüyorum Türkçe 62, Sosyal 70, Matematik…eheheh 5 hocam eheheheh nereyi yazayım hocam”…Sen Zürafa Sokağı yaz canım, zira seneye de girersin.

04. Arazi tetkiki
“Gençlerimize tavsiye, sınav öncesi sınav salonunu gidip görünüz ve sıranızı kontrol ediniz”. Niye, kaliteli ahşaptansa oturma odasına oturma grubu mu yapacağım? Çok iyi hatırlarım Beykoz’da oturan bir okul arkadaşımın sınav merkezi Büyükada’daydı. ÖSS’nin bu derece amacını belli ettiği bir yerleştirme olamaz herhalde. Kıza resmen sınava girme diyorlar. Şimdi o kız gidip bakar, yol ne kadar sürüyor, sınav merkezi nerde, vesaire. Tamam da Bostancı’da oturan adam Göztepe’de sınava gireceği okula niye gidip bakıyor. Ayrıca hadi okulu gördün, sıraya bakma sebebi nedir? Hiç unutmam LES için Gazi Üniversitesi Kampüsü’ne gittik ve ben de bu eylemi hayatımda ilk kez gerçekleştirdim. Yalnız Gazi Beşevler Kampüsü hafiften muhafazakar bir kampüstür. Dolayısıyla küpesi olan arkadaşımla çok fazla tetkik yapamadık yoksa bizim malum yerlerimiz ayrıntılı tetkik yapacaktı. Bir arkadaşımız da bir gün önceden sınav slonunda oturacağı sıraya gidip sıraya kopya yazmıştı onu hatırlarım. ÖSS böyle işte, adamı Cumartesi sabahı okula gönderir. Zaten sınav yeri değil de gözetmeninin önceden tetkik fırsatı olsa daha iyi olacak, biliyorsunuz sınav salonunda topuklu ayakkabı giyerek dolaşan sapıklar var.

03. Dershane
Ne diyim şimdi bu maddeye. Kadıköy dershaneler sokağında cumartesi günü ders bitiminde oluşan güruhla çok açık söyleyeyim 3. Viyana Kuşatması’na gitseniz Papalık Cenevizlilerden yardım ister, sonra da Avusturya Prensi “hristiyan kukuletası görmektense dershaneli klasörü görmeyi tercih ederim” diye ortaya dökülür. Tabi bu güruhun oluşmasında MEB’in büyük payı vardır. Ben her sene duymaktan bıktım “öğrencilerimiz dershaneye değil okullarına önem versinler”. Tamam verelim de beni dershanede alabileceğim donanımdan “evet 713 Fırat Sırp Sındığı Savaşı’nın sebeplerini anlat” diyerek mahrum eden de aynı okul. Zaten ne olacak Sırp Sındığı’nın sebebi, balkanlardaki karışıklık, o bölgedeki her savaşın sebebi de budur ne hikmetse, sanki Balkanlar Çinçin mahallesi. Neyse konumuz o değil. Etüt, deneme sınavı, test, ek ders gibikavramları hayatımıza sokan oluşumdur dershane. Yalnız ben isimlerine takmış durumdayım. İstanbul’dakiler hadi bir yere kadar da Ankara’da gördüğüm dershane isimlerini başka bir yerde göreceğimi sanmıyorum. Rönesans Dershanesi var mesela. İsmini duyunca Leonardo Da Vinci veriyor dersleri sanıyorsun. Halbuki bildiğin Samet hoca lan.Neyin rönesansı?

02. Aşkım ÖSS
Lisede Özlem vardı, fena derecede aşık olduğum ilk kızdır. Gittim açıldım, Özlem böyle böyle “Ege Bölgesi’nin ovalarını okurken senin o güzel yüzün, Akdeniz Bölgesi’nin göllerini okurken masmavi gözlerin aklıma geliyor” dedim (sonra farkettim gözleri kahverengiymiş keşke tortul kayalardan örnek verseydim). Cevap: “Iııı Fırat şu anda ÖSS’ye odaklanmış vaziyetteyim bu gidişimi bozmak istemiyorum, vaktim yok pek, senle ilgili değil emin ol”…Kimle ilgili peki peki bizim bakkal Hüseyin’le mi? İnsan ÖSS için aşk hayatını düzenler mi Allah aşkına? Bu konuda Özlem yalnız değildi onu söyleyeyim. Böyle bir kitle var. ÖSS yüzünden kimse ile ilişkiye girmeyen. Özlem de girmedi. Ben de “ehehe nasıl olsa ÖSS bir gün biter” diye geçtim gittim. Tak 2 gün sonra Özlem okul bahçesinde kendisinden kısa bir adamla elele. Ne oldu ÖSS, ne oldu gidiş, ne oldu bozmama, ne oldu benle ilgili olmama? O an gidip kafasını duvara vurup “napcan ben senle Özlem napçan, beni meseneden sileceksin anadın mı sileceksin…kanayi mi…kanamayi sümük” diyesim geldi ama farkettim ki o olay yıllar sonra…

01. Herşey senden önce ve senden sonra
“Abi bir bitsin şu sınav akıcam Bodrum’a dağıtıcam”….”Ya var ya yarın sınavdan sonra ne içilir ha”, “Beyler kitapları yırtıyor muyuz getir getir getir”…Sabri bey ne yapıyorsunuz? İşte bu güruh girişte belirttiğim üniversite sınavını gözünde atla deve yapan adamdır. Ben ayağım sakatlanır da sınava gidemem diye sınavdan bir hafta önce futbol oynamayı bırakan adam biliyorum. Arkadaş, bak bir daha söylüyorum, Memlük Şah için, Avogadro Sayısı için, afedersin Pisagor için ben niye maç yapmayı bırakayım, hayatımı değiştireyim ya. Böyle bir hayat planı olabilir mi? “Hikmet halı saha maçı yapıyoruz gelsene”. “Yok beyler polinomları bitirmem lazım.” Polinom mu? Röveşatalık top atacağım eşeğe, polinom diyor. Bizim blog kadrosunda da böyle bir numune var. Banka sınavına çalışacağım diye evine 15 dakikalık mesafedeki halı saha maçından kaytarıyordu. Bir de bu baştaki Bodrum olayını Inter-rail’e çeviren vardır ki, yurdum heyecanlı Inter Rail gençliği için buyurun buradan.

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:

1. En klişe 10 kadın kavga çıkarma nedeni… Şimdi sayın baylar, siz bizi hiç anlayamadığınızı iddia ediyosunuz...
2. En çok sinirlendiren 10 dandik gündelik yaşam şeyi… Dandik, konformist şehir yaşamımızda ev ve iş arasındaki rutinde...
3. En klişe 15 reklam görseli… Efenim, mesleğimiz reklamcılık… E klişeler de kolay yol tabii,...

Kusura bakmayın, geyik ya da komik yazamayacağım bu sefer. Zira hepimizin unuttuğu, artık kanıksadığı, yadırgamadığı bir konu hakkında yazmak istiyorum: İnternetteki sansür, evet. Biz ki internet kullanan, bilen, yazan, okuyan insanlarız, biz bile umursamıyoruz artık. O kadar hayatımızın gerçeği oldu bu konu, o kadar kabullendik işte. Bugün Dailymotion yine kapandı. Pek çoğumuzun kişisel ya da mesleki anlamda beslendiği, faydalandığı sitelere her geçen gün bir yenisi ekleniyor. Buyrun liste burada. Peki de biz daha ne kadar susacağız? Daha ne kadar kafamızı kuma gömeceğiz?

10. Bloggum.com
Bir Türk blog sağlayıcı olan bloggum, neden olduğu pek de bilinmeyen bir sebeple sanırım Mart ayında erişime kapatılmış. Büyük bir olasılıkla adult ya da warez gibi içerikler yüzünden engelli olduğu tahmin ediliyor. Tabii bloggum gidince, üzerinde yaşayan sayısız masum blog da hayatlarını noktalamak zorunda kalmışlar.

Mahkeme, Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesi. Yasak halen devam ediyor.

09. Ateizm.org
Sanıyorum A.O kişisinin hoşuna gitmediği için kapatılan sitelerden biri. Belki de forumlarda bir takım hakaretler vardı, bilemiyorum. Ben şahsen toplumun gözü önünde olan insanların bu kadar incık cıncık, “bana hakaret mi edilmiş” diye aramalarını pek anlayamıyorum. Evet, önüne geçemezsin, hele ki internette hiç geçemezsin. Biraz hoş görmeyi, hoş göremeyeceksen de site yönetimini uyararak bu içeriği kaldırtmayı deneyebilirsin. Ama bunun yerine, belli ki özellikle bu “ahlaksızlık yuvası, dinsiz, imansız” siteye girilmiş, hakaretler aranmış, bulunmuş, site de bir kişi istedi diye kapatılmış. Açıkçası ben de A.O’nun ve vakit denen şeyin sitelerinde ateistlere sayısız hakaret ettiğini düşünmekteyim. Ben de kapattırabilir miyim bu siteleri? Yoksa korunması gereken bir tek inanç sistemi ve bir tek insan türü mü var?

Yasak halen devam ediyor.

08. Blogspot
Çok tartışıldı. Sansür değil dendi. Korsan yayın varmış dendi. Kim ne derse desin, bir korsan içerik yüzünden tüm blogspot’u kapamak ayıbın daniskasıdır. Hele ki Digiturk gibi bir medya kuruluşunun, bu ülkedeki yanlış internet kapama uygulamalarını bile bile, bunun olacağını bile bile, sırf kendi çıkarları uğruna, tüm blogspot’un kapatılmasını göze alabilmesini, ismine “sosyal medya” denen bir oluşumu bu dereceye tehlikeye atabilmesini içime sindiremiyorum, sindirmeyeceğim. Bir basın kuruluşundan basının ta kendisine atılmış en büyük tekmedir bu. Neyse ki yasak cuma kondu, çıngar çıkınca, pazartesi açıldı. Ya ses çıkmasaydı?

07. Porno siteler
Siz porno seyretmeyebilirsiniz. Hatta pornoyu onaylamıyor, kınıyor olabilirsiniz. “Keşke porno diye bir şey hiç olmasaydı” bile diyor olabilirsiniz. Ama iki yetişkin insanın, kendi rızaları dahilinde sevişmeleri ve bir başka yetişkinin bunu seyretmesi sizi hiç ama hiç ilgilendirmez. Tekrar altını çizerek belirtiyorum, karşılıklı rıza ve yetişkin. Bu iki koşulun sağlanmaması hali zaten cezai bir suçtur, tartışmaya bile gerek görmüyorum. Ama yetişkin insanlar, bilerek isteyerek sevişiyorsa ve birileri de bunu seyretmeye ihtiyaç duyuyorsa seyredebilmeli. Çocuğunuz seyretsin istemiyorsanız, tek bir lafım var size: Çocuk kilidi.
Bugün sayısız porno sitesi engelli. Google’da “porn” sözcüğüyle arama yaptığınızda, karşınıza çıkan tüm siteler neredeyse kapalı. Belli ki sözcük denenmiş, çıkan sonuçlar da sıradan kapatılmış. Gerekçe “müstehcenlik.” Peki de kime göre müstehcen, bu müstehcen denen nane? Bu absolut bir kavram değil ki.

Yasaklar artarak devam ediyor.

06. Geocities
A.O. yine işbaşında. Herhade mevzu yine hakaret. Ücretsiz bir web sitesi sağlayıcısı olan geocities’in ipi böyle çekiliyor. Koskoca server bir adam yüzünden gidiveriyor, orada bulunan site sahipleri mağdur ediliyor. Kimsenin gıkı çıkmıyor, umru olmuyor. Arada bir takım aramalar yaparken,mesela sinema sitesi sandığım bir siteye düşüyorum ben, geocities’de olduğu için giremiyorum. Böyle irili ufaklı pek çok site artık yok, pek çok emek tamamen boşa gitmiş.

Karar Ankara Sulh Ceza Mahkemesi’ne ait. Tarih Şubat 2008. Yasak, pardon tedbir kararı, halen devam ediyor.

05. Google groups
Bir başka ayıp daha. Genel kanı yine A.O’nun talebi üzerine kapatıldığı yönünde ama kesin olarak bilinmiyor. Kesin olan şu ki, bir takım mailleşmeler yüzünden koskoca google groups gidiveriyor. Lise grupları, mesleki gruplar, hobi grupları… Hiçbiri kimsenin umrunda değil.

Silivri Mahkemesi’nin kararı. Yasak devam etmiyor.

04. Richarddawkins.net
İnternet’in can düşmanı A.O herkesten çok çalışıyor ne acı ki. Dünyaca ünlü evrim bilimcisi Richard Dawkins’in sitesi hakaret yüzünden kapatılıyor. Ne var ki ben koskoca bir bilim adamının, bu şahsa hakaret ettiğine asla inanmıyorum. Ama tabii bazı insanlar eleştiriyi kaldıramıyor sanırım. Bu kapatma, bana sorarsanız en büyük ayıplarımızdan biridir. Sen kalk, bir bilim adamının sitesini kapa. Sansür değil de ne? Kitap toplatmaktan, yakmaktan ne farkı var? Yoksa bu ülkede evrim teorisine inanmak hakaret mi addediliyor?

Yasak hala devam ediyor.

03. Wordpress
Oha, çüş artık dedirten bir vaka. Yine tabii ki malum şahıs. Yine hakaret. Kendisinin alınganlığının sonu yok da, vur deyince öldürdüğümüzden, yine tüm wordpress uçuveriyor. Üzerindeki sayısız blogla birlikte. Sosyal medyanın yükselişte olduğu günümüzde, blogların ciddi anlamda bilgi sağladığı çağımızda, dünyanın en büyük blog sağlayıcısı, bir adamın ağzından çıkan sözcüğe bakıyor.

Yasak devam etmiyor.

02. Dailymotion
YouTube gittiğinden beri en sevdiğimiz video paylaşım sitemiz olan DailyMotion bir kapandı, bir açıldı. Bugün itibariyle yine kapalı. Sebep bilinmiyor. Bir açıklama yok her zamanki gibi. Sırada vimeo var diye tahmin ediyorum.

01. YouTube
Bir kapatıldı bağırdık. İkincisinde sesler biraz azaldı. Üçüncüsünde hiç kalmadı. Alıştık, nasılsa açılır dedik. Haşlanan kurbağa olduk. Youtube kapatılalı 1 yılı geçti. Dünyanın en büyük video paylaşım ağı olan Youtube… Sebep Atatürk’e hakaret. Bir tek video yüzünden bizler, kısa filmleri, reklam filmlerini, eğitim videolarını ve daha bir sürü şeyi seyrettiğimiz çok değerli bir bilgi bankasından mahrumuz. Üç-beş tane Yunanlı ergen çocuk, bizi YouTube’dan kovdu ve muratlarına erdi. Oysa sistematik bir “reporting” ile, atıyorum mesela 200 kişi “ırkçı içerik var bu videoda” diye Youtube’a şikayette bulunsaydı, site kendisi videoyu kaldırırdı muhtemelen. Ama bekleyemedik. İyi de oldu tabii, kontrolsüz, organik bir medya organı ortadan kaldırılmış oldu, bir sürü insanın da işine geldi. Bu arada kapatılan 1800 küsür siteden sadece 56’sının “Atatürk’e Hakaret” gerekçesiyle kapatıldığını biliyor muydunuz? Sansürü bu gerekçeyle savunanlara duyurulur.

Pek çok mahkemenin kararı. Yasak halen devam ediyor.

Sırada bana sorarsanız Facebook var. Nasıl üniversite öğrencisi olduklarını kafamın almadığı üç-beş tane işgüzar genç, mahkemeye gitmiş bile. Oysa orada “Report abuse” diye bir seçenek var. Kolay yollara gitmek yerine, organize et arkadaşlarını, Facebook’la kendin uğraş, bildir “bu içerik ırkçı” diye. Sansür ayıbının parçası olmaya çalışmak neden? Ama yok, oyunda canı yanan çocuğun babaya gitmesi gibi, bizim de tek bildiğimiz bu. Sivil inisiyatif, sivil tepki yok. Koşalım, şikayet edelim. Başka da bir şey yok. En ufak ses çıkaranı da zaten “höt” diye oturtmasını biliriz biz toplum olarak. Aferin, müstehak aslında bunlar bize.

Kitapların toplatıldığı, yakıldığı, insanların bazı kitapları gizli gizli bulduğu günler yaşandı bu ülkede. Ne farkı var? Tunnel dediğiniz nedir ki? Ama evet değiştirin DNS ayarlarını, giriverin Tunnel’lardan… Bana dokunmuyor ki yasaklar diyin. Gün gelip de dokununca şaşırmayın ama. Ne de olsa bu iş sadece sanalda kalmayacak…

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:

1. En yayılması gereken hareket: SansüreSansür Yay! Hareketi Link: Link: Yay! Hareketi, adı üstünde, yaymaktan geliyor. Sanal...
2. En iyi 111 yabancı cover şarkı Müzikte “cover” kelimesi yeniden yorumlama olarak kullanıyoruz. Zamanında sükse...
3. En iyi 10 canlı performans… MADDELEYEN: Yalkı Alçay Bu aralar kafama göre doğru düzgün...

“En çok tartışılan 9 kavram” diyerek kendimi toplumdan soyutlaştıramazdım. Doğrusu “En çok tartışılan 9 toplumsal kavramımız.” Bu toplumda barınmaya çalışıyorsam eğer; ay orta kesimler şöyle, eğitimsiz kesim böyle, bilmem ne kitlesi şöyle falan diyemem… Çünkü ben toplumda her bireyin bir etkisi olduğuna inanıyorum. Olan her şey, nedenselliğin içinden çıkıyor. Bu noktada da “kelebek etkisi” teoreminin toplumsallaştırılınca çok iyi çalıştığını düşünüyorum. Yani yalnızca benim varlığımla bile, toplumun düzeninin değiştiğini ve ben olmasam çok daha farklı bir toplum olacağına inanıyorum. Genele vurursak, toplumu oluşturan her bireyin, toplumda farklı bir rolü olduğunu ve yapacağı her türlü eylemin ufak da olsa bir değişiklik yapacağını biliyorum. Bu yüzden “normal yaşam koşulları” başlığı altında yaşamaya, “normal olma” kaygısında olanları anlamıyorum. Stabilizasyona inat, toplumun devinim ile daha iyi bir yere geleceğini düşünüyorum. Bize mutlu aileyi yalnızca; iki çocuk, bir LCD televizyon, çalışan anne baba ve doyacak kadar maaş olarak göstermeye çalışanlardan ve bunları toplumsal kavramlar üzerinden yapanlardan da hiç haz almıyorum. Bu yapı içinde de, tartışılacak şeylerin belli kavramalara indirgenmesinden hoşlanmıyorum. İşte o hoşlanmadığım ama kullandığımız kavramlar…

9. Televizyon

Sadece yaşam sürebileceğimiz kadar kazandığımız paralarla tabi ki mutlu olamıyoruz. Ama çözümü daha çok çalışmak ya da düzene karşı çıkmak için bir şeyler yapmakta değil, hayallerde yaşamakta arıyoruz. Televizyon dizilerindeki karakterler yerine kendimizi koyuyor, onların hayatlarını yaşamaya çalışıyoruz. Gerçekten soyutlaştıkça kendimizi daha iyi hissediyoruz.

8. Bacı (Yenge)

Sokaktan geçen her kıza laf atıyoruz. Ve en korkuncu kendimizde laf atma yetkisini görüyoruz. Sonra o kız, birinin sevgilisi olunca “bacı” oluyor ve ona karşı bütün tacizlerimizi kesiyoruz. Yani o kızın bir “insan” olmasından dolayı değil, birinin sevgilisi olmasından dolayı susuyoruz. Meclise yalnızca kadın olduklarından dolayı giremeyen kadınlara da ancak bu tarz bir dokunulmazlık veriyoruz. Yani kadınların dokunulmazlığı mahalle içinde bir delikanlının sevgilisi-karısı olma yolundan geçiyor.

7. Din

Din üzerinde konuşmaktan ve konuşanların da haklı olabileceğinden korkuyoruz. Başbakanlar, çocukları kandırmak için arabalarının arkasından şeker, büyükleri kandırmak için de dinsel vaazlar veriyor. Hemen kanıyoruz, yargılamıyoruz. En içsel kavramların, en çok dışsallaştırılanlar olmasına seyirci kalıyoruz. Din üzerinden kategorize ediliyor, sonra da totaliter rejimden nefret ediyor ayakları çekiyoruz. O kadar kötüye gidiyoruz ki güneşin doğuşuna bir türlü şahit olamıyoruz.

6. Kadın

Kadınları ötekileştiren bir toplumda yaşıyoruz. Kadınları o kadar çok ötekileştiriyoruz ki, bir süre sonra o ötekileşmeyi otomatik olarak kadınların kendisi yapıyor. Yapılarına ters olmasına rağmen; daha çekingen, daha pasif, daha öteki oluyorlar. Kadınların bu suskun halini seviyoruz. Hakkını arayan kadın görüntüsüne katlanamıyoruz. Tacize uğraıp, tacize uğradığını şikayet eden kadın en suçlu olan oluyor, onu taciz edenler de en haklı. “Senin kardeşin olsaydı o tacize uğrayan kız” empatisini yapmazsak eğer, karşımızdaki olayın ne olduğunu anlamıyor. Zaten bir süre sonra hemen unutuyor. Kadınlar konusu hassalaştıkça siyasetlerimizi bir güzel kadınların üzerinden yapıyoruz. Erkek egemen bir toplum olduğumuzu, ancak siyasette kadınlar üzerinden gösteriyoruz. Ve bundan hiç gocunmuyoruz. Erkeklerde sonsuz bir el kirletme hakkı görüyoruz.

5. Delikanlılık

Delikanlılığa ters olan şeyler belirleyip, geri kalan bütün ihtimallere önyargı ile bakıyoruz. Burada bir terslik var demek yerine, seçenekleri azaltıp elimizin tersi ile itiyoruz. Delikanlılık rajonuna en ters şeye, yani “eşcinselliğe” bir hastalıkmış gibi davranıyoruz. Ameliyat ile değiştirilemeyecek bu hastalığı düzeltmek için de belki hayatımızda ilk defa psikoloğa gidiyoruz. Kendimizi asla kabullenemiyor ve “millet ne der” kaygısından bir türlü kurtulamıyoruz. Milletin ne diyeceğini belirleyen, namus bilgini bir nevi kişileri de, “ama çok delikanlı” diye adlandırıp, delikanlılık ne ise, onu o olmaktan saptırıyoruz.

4. Sağlık
Doktora inatla gitmiyoruz. Evet inatla. Önce yaşamaya sonra sağlıklı olmaya çalışıyoruz, yaşamın sağlıklı olmaktan geçtiğini unutuyoruz.Ben hayatımda hiç doktora gitmedim, tümcesini marifet zannediyoruz. Para gitmesin, sağlık gitsin felsefesini benimsiyoruz.

3.Cep Telefonu
Sadece mesaj, arama ve kamerasını kullandığımız, son model cep telefonları alıyoruz. İşe yaraması ile ilgilenmiyoruz. Kriterimiz yalnızca; N bilmem kaç, iPhone bilmem ne olması. Kısaca, ellerimizde son model telefonlar olsa da, biz ayın sonunu getiremiyoruz.

2. Siyaset

Günlük kullandığımız kelime adedi en fazla 200. Biz 200 kelime ile siyaseti dillendirmeye çalışıyoruz. Siyaset ile ilgili hepimizin söyleyeceği bir şeyler oluyor, ama yapabileceği şeyler malesef olmuyor.O kadar çok özel alanımız ve maddi sorunlarımıza doğru itiliyoruz ki, kamusal alanda herhangi bir eylem gösterebilecek halimiz kalmıyor. Bizi eleştirebilmek ile değil, yaşam sürmenin zorunluluğu ile hapseden bir düzene evet diyoruz. Ve bu düzen bize ters gözükse de, onu sağlayanlara sırf parasal getirilerinden dolayı oy veriyoruz. Günü kurtarmaya yönelik yaşıyoruz. Böyle yaptıkça da yaşam alanımızı daraltıyoruz. Büyük siteler yapıyoruz, içinde havuzları, alışveriş merkezleri olan. Birbirimizden iyice kopuyoruz. Tek bir tarafa yönelip, diğer bütün görüşlere kulak tıkıyoruz. Mekanikleştikçe daha saplantılı oluyoruz. Birbirimizden kopardıkça iktidar partileri bizi, hepimizin insan olduğunu iyice unutuyoruz.

1. Futbol

Yapısal olan fanatizmi törpülenmemiş bir toplum gibi davranıyoruz konu futbol olunca. Bazen bir kişi ile ilgili kriterimizi de futbol takımı belirliyor. Öyle bir ruh, öyle bir yücelik yüklüyoruz ki takımımıza, onu çocuklarımıza öğretmemiz gereken ilk olgu olarak görüyoruz. Çocuğun “cim bom bom” demesi cümle kurabilmesinden daha öte bir şey oluyor. Kısacası futbol ile sevinebildiğimiz kadar seviniyor, üzülebildiğimiz kadar da üzülüyoruz. Birbirimize duygusallık göstermekten, seni seviyorumlardan kaçarken, erkekler ağlamaz ile bütünleşmişken, futbolun bütün bu tabuları kırmasına izin veriyoruz. Bir nevi insanlık durumunun hallerini başka bir insan ile değil, futbol ile yaşıyoruz.

Bütün bu kavramların sonucunda “insanlık durumumuz” çıkıyor ortaya. Unuttuğumuz, bir köşeye bıraktığımız insan ilişkilerimiz. Yan komşumuz sebepsiz yere sorgulanınca, perdelerimizi örtmek yerine, ne olduğunu öğrenmeye çalıştığımız, sorguladığımız zamanlarımız… Bir diktatörün oluşumuna seyirci kalmaktansa, iyi alternatifler üretmeye çalıştığımız, birbirmize destek olduğumuz zamanlarımız… Hep biz diye konuştum, gördüklerim, genelleyebildiklerimdi bu kavramlar çünkü. Kendimi olan bitenden ayrı tutmadım, seyirci kaldığım için de bazen eleştirdim. Ama bizden ayrışan bir “ben,” sosyal bir denek olmaktan çok insan olduğumu hatırlamak istiyorum. Sokakta her insandan zarar gelecek gibi başımı öne eğip yürümek istemiyorum. Hepimizin düşünen, sorgulayan bir insan olduğu o zamana dönmek istiyorum… O zamanın ne zaman olduğunu bilmiyorum ama bir zamanlar olduğunu biliyorum.

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:

1. En kısa 10 kelime ile kadınların kavgada söylemek istedikleri… MADDELEYEN: aynebilim Ah biz kadınlar… Biliyorum hepimizin en çok...
2. 10 yıl aşık kalmak için en olmazsa olmaz 10 neden Başlık sizi yanıltmasın. Bu yazı 10 yılını bugün doldurmuş...
3. En paranoya kurduran 10 telefon konuşması… Bu maddelemeyi ilişkilerin her evresi için değil, daha birbirini...

Dandik, konformist şehir yaşamımızda ev ve iş arasındaki rutinde çok küçük şeyler sinirlendirebiliyor bizi. Dünyanın çeşitli yerlerinde kan gövdeyi götürmekte, insanlar açlıktan ölürken bizler şehrin katmanlarında nevrotik gelgitler yaşıyoruz. Zevk ve zerafet içinde yaşamayı ve çalışmayı seçtiğimiz binalarla, parçası olduğumuz zaman zaman oluşmasına katkıda bulunduğumuz dandik kalabalık kültürü ile yüzleştiğimizde yaşadığımız bireysel çatışmalar, gerginlikler, en çok nevrimizi döndüren on şey, liste yazanın dandikten iş ve özel hayatı ekseninde öznel bir sıralamaya sahip.

10. Cep telefonuna gelen SMS’ler
Zamanlamasını özellikle sabaha ayarlıyorlar diye düşünüyorum. Haftasonu sabahları gelenler yok mu hele. Telefon operatorun kendisinden tutun da dürüm siparişi verdiğiniz ocakbaşına kadar sizi taciz etmek için işbirliği içindedirler.

9. Taksiciler

“Ben karşının taksisiyim”, “Abla yolu bilmiyorum”, “Abi OGS yok”. “Arabayı şöfore vericem”. “Karşıya geçemem.”

Gerisini siz tamamlayın….

8. Toplu taşıma araçlarındaki mücadele

Merkezi bir yerdeki otobüs durağına ilk gelen olursunuz ama otobüse en son binen ya da binemeyen olabiliyorsunuz. Metrodan inmeye çalışırken binmeye çalışanların zulmüne uğramak da bu mücadelenin diğer boyutu.

7. Piller; Cep telefonu, bilgisayar pilleri

Mobil olmak insanı rahatlatıyor ama ne zaman telefon ya da bilgisayara ihtiyacımız olsa pilleri biter. Bağlantıda olma ihtiyacımızı karşılayamayız. Üstüne bulunduğumuz mekanda çeşitli şekillerde bu cihazların reklamlarına rastlarız hepsinin teması hareket etme özgürlüğüdür. İstediğin yerde sevdiklerinle diye başlar bütün mobil cihaz reklamları son birkaç yıldır cep telefonundaki sıkıntı azaldı ama bilgisayarda yaşıyoruz hala. İnsan kablo fobisi oluşmasına neden olabiliyor bu cihazlar.

6. Süpermarket yazarkasa kuyrukları

Kahramanım Harvey Peakar’ın doğru kuyruğu tahmin etme yeteneği için neler vermezdim. Yanlış kasayı seçip beklemeye başlarsınız tam size sıra gelecek heyacan dorukta kasiyer hızla uzaklaşır. Kasa kapanmıştır. Ne büyük hayal kırıklığı !

5. Yağmurda akşam trafiği

Tüm büyük şehirler için geçerli bir durum özellikle yağmurun ilk damlasıyla birlikte zaten arapsaçı olan trafik başka bir nitelik kazanır. Normal koşullarda 5 dakikada ulaşabileceğimiz yerlere her yağmur yağdığında ulaşma süremiz 1 saati aşar.

4. Müşteri hizmetleri hatları (bankalar özellikle)

Bunu anlatmaya nereden başlasam bilemiyorum. Farklı akış şemaları onlarca senaryo yazılabilir. Aydın’da şehirlerarası otobandaki bir benzin istasyonundaki durakta geç kalan İstanbul otobüsünü sormak için aradığım firmanın müşteri hizmetleri servisinin bayram nedeniyle kapalı olduğunu öğrenmek çok iyi hissettirmişti. Tamam çok zor bir iş kendilerine çok saygı duyuyorum ama sinirlenmemi engellemiyor. Hele bir de çözüm merkezi diye açmazlar mı telefonu insanın sinirleri boşalıyor. Bu hatlar tamamen bir aldatmaca, insanları oyalamak için kurulmuş yapılar. Telefon açılınca ilk olarak bize verilen hizmetin kalitesini arttırmak için görüşmenin kayıt altına alındığı uyarısı çıkar fakat bize verilen hizmetin kalitesi hiçbir zaman değişmez çünkü görüşmenin kayıt altına alınması bizim içimizi geçici olarak rahatlatmak içindir.

3. Yiyecek, içecek otomatları

İster sıcak – soğuk içecek ister abur cubur alabileceğimizi düşündüğümüz otomatlar da günümüzün güzel olmasını dilediğimiz anlarının içine edebiliyor. Yemek sonrası kahve molası, sabah düşen kan şekerini yükseltmek ya da ağzımızın tadını düzeltecek birşeylere ihtiyaç duyduğumuzda göz önündedir bu konformizm canavarları. Ya paramızı hiç almamış gibi yaparlar ya da alıp istediğimiz vermezler. Adil olmayan tarafı ise sizden yuttuklarını bir sonraki müşteriye iki katı ile geri vermesidir. Siz eliniz boş ve sinirli dönerken bir sonraki istediğinin iki katını alır.

2. Alışveriş merkezi girişindeki güvenlik noktaları
Aşağı yukarı hergün gidilen tüketim mabetlerinin girişlerindeki güvenlik noktalarının her seferinde başka birşeye ötmesi ve yeniden geçmeye zorlanmak insanı çok fazla gerebiliyor. Sizin başınıza gelmese bile önünüzdeki insanın çırpınmasını izlemek de çok farklı hissettirmiyor. Hatta daha fazla gerebiliyor acaba ben de yaşayacak mıyım aynı şeyleri diye düşünmeden edemiyor.

1.Turnikeler

Metroda ve işyerindeki turnikeler pavlov’un köpeğinden beter ediyor günümüz yuppielerini. Evden uyanmamış bir şekilde çık metroya yürü işyeri giriş kartını okutmaya çalış ve metroda güvenlik görevlisi sırıtsın İş yerine girerken de akbil’e el uzattıysam günüm mükemmel başlıyor. Görsel ararken rastladım Japonların turnikelerin dönme hareketinden enerji elde etme başladığını öğrendim iyice sinir oldum.

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:

1. En klişe 10 ÖSS şeyi… MADDELEYEN: Flying Dutchman ÖSS. Hayat yazılı veya yazısız bir...