Madde Bağımlısı

Korku filmlerini sevmek enteresan bir ÅŸey. Ä°nsan neden kendini germek ister, rüyalarına girsin, evde yalnız kalamasın, radyatör çıtırtısından havalara zıplasın ister, bunu neden kendine yapar bilinmez. Zannediyorum, tragedyalardaki aÄŸlama, komedyalardaki gülme isteÄŸi gibi bir katarsis saÄŸlıyor korkmak da ya da merak duygusuna sesleniyor. Sebebi her neyse, ÅŸu hayatta bir takım insanlar korku filmlerine bayılıyor. Ve bendeniz de bunlardan biriyim. O yüzden buyrun bakalım, bazıları biraz gerilim kategorisine doÄŸru kaçsa da genel itibariyle seyrederken davul gibi gerildiÄŸimiz, hangi köşeden ne çıkacak bilemediÄŸimiz, bizi zıplatan korku filmleri… Gerilim filmleri ise ayrı bir maddelemede incelenecek. Not: Liste 25 ‘le baÅŸladı, gelen itirazlar üzerine revize edilerek 30′a çıktı.

30. What Lies Beneath (2000)
Listemizin 30 numerosunda Robert Zemeckis’ten bir hayalet öyküsü var. Çok gergin olmayan, hoÅŸ, klasik tarzda bir filmdir bu. Önce hayaletler evi basar, sonra kimse kahramanımıza inanmaz, araÅŸtırmalar neticesinde hayaletin derdi öğrenilir, çözülür. Bildik bir formül, evet ama yine de her seferinde seyrediyom ben bu tarz filmleri. Bu da usta bir yönetmen elinden çıkma, merak uyandıran, saran, nadir de olsa yer yer zıplatan hoÅŸ bir seyirlik, ne diim.

29. Silent Hill (2006)
Bunun bilgisayar ve PS oyunu senelerce insanları ellerinde joystick ile tir tir tittretti. E sonunda da filmi geldi tabi… Film, oyun kadar korkunç olmamakla birlikte genel atmosferi ve görsel gücü ile belli bir gerginlik saÄŸladı yine de bünyede.

28. Evil Dead (1981)
Ben korkmamıştım çünkü ben bu kadar kör gözüm parmağıma tipi canavarlardan çok, fazla görünmeyen ÅŸeylerde korkarım ama bir dönemin çocukları bu filmi anlata anlata bitiremedi. Ormanların ortasında bir kulübe ve ÅŸeytani bir takım güçler… Özellikle de o aÄŸaç ve tecavüz sahnesi hepimizn hafızasına kazındı. Zamanının yusuf yusufu bugün bir kült film.

27. Fragiles (2005)
Ä°spanya-ABD iÅŸbirliÄŸi. Yoksa aceba Güney Amerikalı mı? Neyse iÅŸte, Amerikalı olmayan bir yönetmen ve Ally McBeal Abla, korkulu bir hastanede ve tabii yetim çocuklar ve tabii garip sesler…. Kırılan kemikler de bonus’u. Fena diil. Ama nedense cok daha iyi bi film olabilirdi gibi geliyor bana bu film. Bir sey aksiyor, tam ne bilemiyorum. Yine de hos, gergin kısımları var.

26. A Nightmare on Elm Street (1984)
Bir ki… iÅŸte geldi Freddiii! Üç döört… Kapını iyice öört! 25′lik listeye gelen itirazlar neticesinde liste uzadı ve Freddy de 26′dan giriÅŸ yaptı. Daha üst sıraları hak etmekle birlikte sonradan geldiÄŸi korku/komedi kıvamı ve çizdirdiÄŸi karizması nedeniyle çocuk katili, kabusların efendisi Freddy Krueger abi, listemize yedekten bir giriÅŸ yaptı. Yine de serinin bu ilk filminin hakkı yenemez tabii.

25. Carrie (1976)
Konu korku ise Stephen King bu işin piridir. Ve Brian de Palma ile baş oyuncu Sissy Spacek, bu romanın adaptasyonunda harikalar yaratır. Esasen bir teenage draması olan Carrie, okulda dalga geçilen tele-kinetik güçlere sahip bir kızın sonunda patlamasını anlatır. Ama ne patlamadır o! Esasında, yer yer korkutucu da olsa, bana sorarsanız yalnızlığa dair, baya baya hüzünlü bir filmdir bu çoğu Stephen King eseri gibi (bkz. Misery ve Dolores Claiborne).

24. Poltergeist (1982)
“Anmamak olmaz” tabir edeceÄŸim bir film, Spielberg’den. Evdeki eÅŸyaların hareketlenmesi türü paranormal aktivitelere verilen isim olan poltergeist, adından anlaşılacağı üzere, bu tip olayların olduÄŸu bir evde geçiyor. Hayaletler filan… Lakin bana sorarsanız biraz zaman aşımına uÄŸramış bir filmdir bu, bugün eskiden yaptığı etkiyi yapmaz, hayli naif kaçar. Yine de ayıp olmasın dedik, aldık tabii listeye, ne de olsa korku kulvarında bir mihenk taşı kendisi.

23. Devil’s Backbone (Espinazo del Diablo) (2001)
Korku olayına, kan manyağı Amerikalılar ve uzun saçlı küçük kız manyağı Japonlardan sonra, daha klasik tarzda hayalet hikayeleriyle Ä°spanyollar da yavaÅŸ yavaÅŸ girmeye baÅŸlıyor. Guillermo del Toro’nun bu hüzünlü hayalet hikayesi, Franco zamanının Ä°spanya’sında bir yatılı okulda geçiyor. Çocuklar, hayaletler, savaÅŸ… Güzel bir film kendisi.

22. It (1990)
Buyrun yine bir Stephen King. Ãœstelik de çocukluÄŸumuzun popüler romanı It (O) adaptasyonu ile. Ä°ÅŸbu film/roman yüzünden bir nesil palyaçolardan korkar oldu, sayın okuyucular! Kesinlikle romanı çok çok daha korkunçtur ama romanın hatrına TV filmi olarak çekilen bu filmi listeye almak zorundaydım. Konusu ne mi? Ee ÅŸey, konusu bir grup çocuÄŸa musallat olan bir “ÅŸey” diyeyim ben size. Adından belli zaten o ÅŸeyin çok net bi ÅŸey olmadığı, öyle deÄŸil mi?

21. The Others (2001)
Åžu hayatta en sevdiÄŸim filmlerden biri kendisi. Ä°spanyol yönetmen Amenebar’ın harikalar yarattığı ve Sixth Sense filmine 10 basacak bir ÅŸahanelik. Çok korkunç sayılmamakla birlikte, klasik tarzda bir hayalet hikayesi… Ağır akan bir film olması nedeniyle, gerginliÄŸe de ortam saÄŸlıyor, saÄŸolsun. Ayrıca, süper finaliyle, hüzünlü hikayesiyle, atmosferiyle, mooduyla bu listede yer almayı herkes kadar hak ediyor iÅŸte efendiler! Çok severim demiÅŸ miydim?

20. The Orphanage (El Orfanato) (2007)
Son dönemde seyrettiÄŸim iyi korkulardan biri bu da, tabii eÄŸer kendisine korku denebilirse. Yine Ä°spanyollardan geliyor ve yine çocuklar var, yine hayaletler var ve yine hüzünlü bir film… Bu vesileylen, Ä°spanyolların korku trendini de yavaÅŸ yavaÅŸ anlamaya baÅŸlıyoruz sanırım. Neyse efenim, yetimhanede geçen bu filmimiz bence hayli sarsıcı bir finale sahip. Seyrediniz, görünüz.

19. Shutter (Thai versiyonu: 2004 ve abd versiyonu: 2008)
Efenim, klasik bir “aa güzel bir uzak doÄŸu filmi ama bizimkiler altyazı sevmez” vakası ile karşı karşıyayız. Ben Uzak DoÄŸu versiyonunu tavsiye edeceÄŸim ama siz bilirsiniz, tabii yine de. Gerçi ilginçtir ki Amerikan versiyonunu da Uzak DoÄŸulu bir yönetmen çekmiÅŸ. Neyse efenim, konumuz bir fotoÄŸrafçının çektiÄŸi fotolarda görülen garip figürler ve olayların derinine inilmesi. Klasik bir konu gibi ama geriyor mu, geriyor.

18. Stir of Echoes (1999)
Hayaletlerden kurtulamadık gitti. Yine bir hayalet filmi ile karşınızdayız. Bu filmimizde deÄŸiÅŸik bir bakış açısı yok deÄŸil ama, zira kahramanımız Kevin Bacon, normal bir hayat sürerken, bir gün hipnotize edilir ve garip vizyonlar görmeye baÅŸlar. Sonrası tabii, bildiÄŸiniz gibi bu vizyonların ne olduÄŸunu anlama çabaları vs…

17. The Fly (1986)
David Cronenberg’ten klasikleÅŸmiÅŸ bir bilim kurgu/gerilim/korku. Bir bilim adamı genetik deneyler yaparken, bir kazaya kurban gider de genlerini bir sineÄŸinkiyle karıştırırsa neler olur? Sinek deyip geçmememek lazim, sineÄŸin o boyutta olanı hiç de hoÅŸ bir ÅŸey deÄŸil. Hatta bakınız, o kadar mide bulandırıcı ki ben bu posta Jeff Goldblum’un sineÄŸe dönüştüğü sahneyi koyamadım, çok daha masumane bir foto koydum. Evet, söylenecek çok bir ÅŸey yok bu film hakkında. Ä°kincisini seyretmedim ama birincisi hakkaten de güzel filmdir.

16. Jacob’s Ladder (1990)
Ä°ÅŸte en favori filmlerimden bir tanesi daha. Bu filme her ne kadar “korku”dan çok, psikolojik gerilim denmesi gerektiÄŸini düşünsem de, bazı insanları baya bir korkuttuÄŸunu bildiÄŸimden listede. Benim içinse, korkutucu bir film deÄŸil, çok ama çok güzel bir film. Vietnam sonrası evine dönen bir askerin, gördüğü vizyonlar ve yaÅŸadığı paranoyaları anlatan Jacob’s Ladder, ÅŸaşırtıcı son ile biten film furyasını bence baÅŸlatan filmlerden biridir. Dumur dumur dumurdur. Gerçi belki bu filmi bugün seyretsem o kadar dumur olmazdım ama zamanında çok ÅŸaşırmış ve etkilenmiÅŸ idim. Yine de dumur etkisini kaybetse dahi, güzelliÄŸinden heç bir ÅŸey kaybetmeyen bir film bu kesinlikle.

15. 28 Days Later (2002)
Zombilik kurumu da hayaletler kadar popüler bir kavram korku piyasasında. Her ne kadar ben şahsi olarak hayaletleri daha çok sevsem de bu gerçeği yadsımak mümkün değil. E konu zombimsi insanlar olunca da, bu filmlerin bence en iyisi işbu maddemizdeki filmimizdir. Kötü bir virüs tüm şehri silip süpürünce, daha doğrusu zombileştirince, sağlam kalanlar ne yapar? Bunun devamı (28 weeks later) da iyiymiş diye duydum ama henüz seyretmedim.

14. Audition (1999)
Korku diyince, Uzak DoÄŸu dememek olmaz. Hollywood’un bol efektli, kan-revan çorbası stili filmlerine son yıllarda Uzak DoÄŸu daha yumuÅŸak, gösterip de vermeyen tarzda filmlerle cevap veriyor ve bana sorarsanız, Amerikalılardan çok daha pis bir ÅŸekilde geriyor. Ãœstelik de “gore” yapacaksak, onda da kendi stilimizle sizi mahvederiz diyorlar. Ä°ÅŸte bu film de bir Uzak DoÄŸu gore’u diyebiliriz. Bir kere baÅŸtan uyarayım, Takeshi Miike’nin bu filmini pek anlamıyorsunuz. Ä°lk yarı romantik komedi kıvamında. Ä°kinci yarı baÅŸlayınca, “ulen aceba yanlış filme girdim” dedirtecek kadar, sert bir ÅŸekilde bambaÅŸka bir filme dönüşüyor. Ve öyle iÅŸkence sahneleri gösteriyor ki, Hostel’deki gibi kofan kapalar görmemenize raÄŸmen, sadece bir tek ses efekti ile mesela, ömrünüzden bir 10 yıl alıp gidiyor, gözleri kapamak yetmiyor, kulakları da tıkamak istiyorsunuz. Ä°ÅŸin açıkçası bu filmi sevdim mi bilmiyorum ama gerildiÄŸim kesin.

13. Cujo (1983)
Yahu bir köpek ne kadar korkutucu olabilir diyenler, Stephen King ile tanışmamış demektir. King’in elinde en sevimli köpek bile ruh darlayıcı bir varlığa dönüşebilir. Filmin konusu basit: KöpeÄŸimiz Cujo bir yarasa tarafından ısırılır ve kuduz olur, olaylar geliÅŸir. Lakin bu basit konudan dünyanın en klostrofobik, en daraltıcı, en gergin filmi çıkar mı, çıkar. Buyrun bakalım.

12. Alien (1979 -1982)
Biraz bilim-kurgu, biraz korku, bence bilim-korku. Ãœstelik de teker teker deÄŸil, seri halinde saldıran filmlerden. Uzayda içine ruh deÄŸil de yaratık kaçan insanlar. Yaratık da hayli yapış yapış, hayli iÄŸrenç, bir de ne zaman nerden çıkacağı belli olmuyor. Bir bakıyorsunuz bir köşe başında, bir bakıyorsunuz birilerinin karnında… Tabii ki nerde olursa olsun, hep aniden fırlıyor ve seyirciyi zıp zıp zıplatıyor.

11. Psycho (1960)
Korku dedik, Hitchcock’suz olur mu? Ve tabii ki de listemize bu filmin salak yeniden çevrimini deÄŸil, ustasının elinden çıkmış olanını aldık. Konuyu bilmeyen var mıdır bilmem ama özetleyeyim. Issız bir otel, otelde çalışan bi adam ve annesi ve müşteriler ve cinayetler… Korku deÄŸil, gerilim dediÄŸinizi duyar gibiyim. Sadece o kadar deÄŸil derim ben de, o Norman Bates’ten korkmamak mümkün mü?

10. A Tale of Two Sisters (Janghwa, Hongryeon) (2003)
Listemize Uzak DoÄŸu’dan bir giriÅŸ daha… Ãœlkemizde “Karanlık Sırlar” adıyla gösterilmiÅŸ bu film (Bir baÅŸka Uzak DoÄŸu korku filmi olan Karanlık Sular ile karıştırmayalım!), genelde hayalet çocukları iÅŸleyen ve tam anlayamasanız da sizi korkutan, klasik Uzak DoÄŸu korkularından farklı. Daha çok psikolojik gerilim kategorisine girebilecek bu film, ÅŸaşırtıcı ve bir o kadar da hüzünlü sonu ve film boyunca yaÅŸattığı “neler oluyööör leeen!” duygusuyla insanın içini feci ÅŸekilde darlayan bir yapıya sahip. Söylemeliyim ki, Uzak DoÄŸu korkuları içinde bence en iyilerden ve hatta en farklılardan. Meraklıysanız, kaçırmayın.

9. Pet Semetary (1989)
Stephen King yazar da korkunç olma mı? Ãœstelik de gelmiÅŸ geçmiÅŸ, en bebek suratlı ve en ÅŸeytan çocuk burda! Nasıl korkmayalım. Kendisi 4 yaşında, melek yüzlü, ÅŸirinlik abidesi biÅŸey almış eline bıçağı “Anneciiim seninle oynayalım mıııı?” diyip, hiç gözünü kırpmadan annesini kesebiliyor. Bana sorarsanız zaten bu filmin en korkunç yanı da zaten bu. Bu film, insanı hem evlat acısı gibi korkunç bir acıyla yüzleÅŸtirip, nerdeyse aÄŸlatıyor, sonra da “vay sen misin çocuk öldü diye üzülen!” dercesine hiç acımadan aÄŸzınıza sıçıveriyor. Tokat etkisinde derler ya, ahan da ondan. SaÄŸ gösterip, sol vuran bi enteresan bi film bence.

8. The Omen (1976 – 2006)
Zannederim çocuk milleti, insanların gözünde zaman zaman sevimli olmakla birlikte, zaman zaman da korkutucu bir hal alıyor olmalı ki pek çok korku filminin korku objesi olarak, çocuklar öne çıkıyor. Bu çocuklardan en korkuncusu ise tabii ki 5 filmli ve bir 2006 remake’li Omen serimizdeki Damian’dır. Kafasına 666 kazılı, ÅŸeytanın çocuÄŸu, ÅŸirin suratlı Damian, seri boyunca türlü türlü ÅŸeytanlık yapar, dur durak tanımadan çeÅŸit çeÅŸit insan öldürür, eh bize de ekran karşısında kasılmak düşer tabii. Sanıyorum, senarist kardeÅŸ, çocuÄŸunun yaramazlıklarından çok bunalmış olmalı…

7. Rosemary’s Baby (1968)
Ä°ÅŸte yılların eskitemediÄŸi bir Polanski klasiÄŸi. Korkutmak için kan, revan, iÄŸrençlik veya özel efektlere ihtiyaç olmadığının kanıtı. Polanski’nin hamile karısı Sharon Tate’in Charles Manson klanı tarafından öldürülmesinden (detaylı bilgi için bir baÅŸka maddemize tık tık) kısa bir süre önce trajik bir tesadüf olarak gösterime girmiÅŸ, gergin mi gergin bir film. Filmde hamile Rosemary, etrafındaki herkesin ÅŸeytanın emrinde olduÄŸuna ve bebeÄŸini çalmak istediklerine dair ÅŸiddetli paranoyalar yaÅŸar ve sizi de ekran başında baÅŸka türlü paranoyalara gark eder.

6. Ring (2002) / Ringu (1998)
Hollywood – Capon farketmez, Ring bizi öyle böyle germez. DediÄŸim gibi hangi versiyonunu seyredeyseniz seyredin, adı isterse Samara olsun, isterse de Sadako, Caponların korkulu rüyası uzun saçlı kız çocuÄŸu, dünyadaki herkesin evrensel bir güdüsüne seslenir: Tırsss tırssss tırsss! Arkasında esasında kapsamlı bir literatür olan Ring serisinin birinci halkasında (ahahaha laf oyununa gel), Samara / Sadako kuyulardan çıkıp gelerek, bizi apansız çalan telefonlara paranoyakça bakmaya iter. Hee kızımızı bu yollara esasında hayat koÅŸulları itmiÅŸtir ve bu, kısmen bu filmde, daha detaylı olarak ise serinin diÄŸer filmlerinde açıklanır ama yine de bu kadar da kötü olunmaz ki be kızım. Ayrıyeten Samara’nın daha detaylı görülebildiÄŸi Ring 2, asla gerginlikte Ring ile yarışamaz!

5. The Exorcism of Emily Rose (2005)
Valla bir sürü insan bu mahkeme ve ÅŸeytan harmanlaması filmde gerilmedi, ben ki kolay kolay korkmam, bu filmde baya bi sarsıldım. nedenini ise çok tecrübeli bir oyuncu olmayan baÅŸ kızımızın, oyunculuk yeteneÄŸine baÄŸlayacağım sanırım. Bu kızımız o kadar gerçekçi o kadar gerçekçi oynamaktadır ki, o çarpılmalar, o çığlıklar o kadar içtendir ki, “hakkaten lan kızın içine bi ÅŸey kaçtı galba” dememek zordur. Ayrıca enteresan bir detay ise ÅŸudur ki, kız kamera arkası röportajlarında heç efekt kullanılmadığını, tüm o garip çarpılma hareketleri kendisinin yaptığını ifade etmektedir. Bence hakkaten içine ruh kaçmış o kızın filmde. Bir baÅŸka hoÅŸ detay ise filmin Annaliese Michel isimli bir Alman kızın gerçek hayat öyküsüne dayanmasıdır. O olayda da kızımıza ruhlar musalat olmuÅŸ ve kız yemek yemeyi reddeder, Latince konuÅŸur hale gelmiÅŸtir. Kız açlıktan ölünce de anne ve babası ihmalden suçlu bulunmuÅŸtur. Kilisenin onay verdiÄŸi ilk exorcism ritüeli de budur, teyp kayıtları falan dinlenmiÅŸtir mahkemede. Bu film de iÅŸte bu olayı anlatır.

Buyrun gerçek ses kayıtları ve fotoğraflar kullanılarak hazırlanmış video, ki bana bi kalp çarpıntısı geldi şu anda:

Buyrun bu da filmimizin bir videosu…

Hala bi ürpermediniz mi? Ben ürperdim şahsen.

4. Candyman (1992) ve Candyman 2: Farewell to the Flesh (1995)
Bir ve iki ama asla serinin üçüncüsü deÄŸil. Neden? Çünkü ÅŸahane gergin bir korku filmler serisi olan Candyman’in üçüncüsünde sıçmışlardır efenim, aptal bir B movie ortaya çıkmıştır. Sakın seyretmeyiniz. Ama bir ve iki iyidir. Hele ki, bir numaralı Candyman, pek akıllı, pek gergin, pek korkunç bir filmdir. Ä°kincisi de olayların nedenlerine eÄŸilmesi açısından hoÅŸtur, izlenir. Özetle, korkarım ben ÅŸeker adamdan, mesela bugun bile aynaya bakıp 5 kere Candyman demem, etrafıma da dedirtmem. Neme gerek.

3. Event Horizon (1997)
Ä°ÅŸte hayatımda gördüğüm en korkunç ve bir o kadar da tabiri caiz ise “underrated” filmlerden biri. Nedense seyredeni sever ama seyretmiÅŸ olanı azdır. Bana sorarsanız ise ÅŸu hayatta cehennem konspetini bu kadar az göstererek, bu kadar etkili anlatabilen nadir filmlerdendir. O yanlış yere giden ekibin kasetini seyrettikleri anda gördükleri kesik kesik görüntüler ve yardım çığlıkları senelerce aklımdan çıkmamıştır: “Liberate me… Ex inferis.” Tüyleri diken diken eden bir güzel filmdir bu. Çok severim. Bir o kadar da korkarım kendisinden.

2. Exorcist (1973)
Tüm “içine ruh kaçmış” filmlerinin ÅŸahı huzurlarınızda efenim. Ãœstelik de bu filmin gerçek birkaç hikayeden esinlendiÄŸi söylenir. Ve hayır efendim, yeni çevrimi deÄŸil, eskisi, efektlerin bu kadar geliÅŸmediÄŸi bir zamanda yapılmış olanı. Ve yine hayır, serisi deÄŸil, bir numaralı exorcist, her ÅŸeyi baÅŸlatan exorcist. BildiÄŸiniz hani kafanın 180 derece döndüğü, yeÅŸil yeÅŸil kusmukların havada uçuÅŸtuÄŸu, masum küçük kızımızın birden latince konuÅŸmaya “Fuck fuck fuck” diye bağırmaya baÅŸladığı o meÅŸhur film iÅŸte. KliÅŸe mliÅŸe demeyin, bunca yıl sonra hala yusuf yusufffff diye izlenir kendisi.

1. Shining (1980)
Ä°ÅŸte listemizin bir numarası. Stephen King ve Stanley Kubrick iÅŸbirliÄŸinin neticesi, bizi gerim gerim geren Shining. Her ne kadar King, bu filmi hiç beÄŸenmemiÅŸ olsa ve sonradan kitabının daha sadık bir adaptasyonu olarak pek uyduruk bir film yapılsa da, Kubrick bu filmde Stephen King’in kitapta yarattığı gerilimi vermeyi çok iyi becerir. Bitmeyen otel koridorları, garip odalar, tar tar tar diye bisikletiyle giden çocuk, korkunç bir Jack Nicholson, ay yarappim çocuÄŸun garip sesiyle yaptığı Redrum teranesi… Bak düşününce bile içim sıkışıyor. Daha da geren bir film bence henüz yapılmadı.

All work and no play makes Jack a dull boy. Hıhı evet.

Ve honorable mention: The Thing (1982), The Changeling (1980), The Haunting (1963) ve The Innocents (1961). Bu filmleri henüz seyretmediÄŸimden listeye alamadım ama interneteki tüm kaynaklar ve seyretmiÅŸ herkes “ay o çok fenadır bak” diye anlattığından, buraya ekleme gereÄŸi duydum. Zannederim korkunçlar, isterseniz seyredin. Ben seyredince, listedeki yerlerine yerleÅŸtiricem yorumlarımla birlikte.

Bu maddeleri alan şunları da alabilir:

1. En komik 35 film…
2. En suluzırtlak 40 film (Ä°STEK)…
3. En beklenmedik sona sahip 25 film (Ä°STEK)…
4. En korkutucu 10 soru (Ä°STEK)…
5. En Unutulmaz 10 Film RepliÄŸi